Ελεύθερος

«Εκείνος που το πνεύμα του δεν ταράζεται μέσα στις θλίψεις και που ανάμεσα στις απολαύσεις παραμένει ελεύθερος από επιθυμίες, εκείνος που έχει εγκαταλειφθεί από την έλξη, το φόβο και το θυμό, εκείνος είναι ο σοφός που η κρίση του είναι σταθερά στερεωμένη.

Που από κανένα πράγμα δεν προσβάλλεται κι ακόμη όταν του λαχαίνει τούτο το καλό ή τούτο το κακό, και που δεν μισεί, ούτε και χαίρεται, το πνεύμα του είναι σταθερά στερεωμένο μέσα στη σοφία.

Που αποσύρει τις αισθήσεις από τα αντικείμενα των αισθήσεων, καθώς η χελώνα αποσύρει τα μέλη της μέσα στο καβούκι της, το πνεύμα του είναι σταθερά στερεωμένο μέσα στη σοφία».

 (...)

«Εκείνος που όλες του οι σκέψεις και όλες του οι ενέργειες είναι ελεύθερες από θέληση, επιθυμίες, που τα έργα του καίγονται στη φωτιά της γνώσεως, εκείνον, όσοι ξέρουν, τον απεκάλεσαν σοφό.

Εγκαταλείποντας κάθε προσκόλληση στους καρπούς των πράξεών του, ικανοποιημένος για πάντα, χωρίς κανένα είδος εξαρτήσεως, δεν δρα, αν και από την ίδια του τη φύση, μπαίνει μέσα στη δράση.

Διόλου δεν έχει προσωπικές ελπίδες, δεν κατέχει διόλου πράγματα σαν δικά του κτήματα. Η καρδιά του και το εγώ του έχουν τελείως κυριαρχηθεί. Εκτελώντας τις πράξεις με το σώμα του και μόνον, δεν πέφτει σε αμαρτία.

Εκείνος που είναι πάντα ικανοποιημένος με ό,τι δέχεται, που ξεπέρασε τον κόσμο του δυαδισμού, που δεν ζηλεύει κανένα, που μένει όμοιος στην αποτυχία και στην επιτυχία, εκείνος δεν δένεται κι όταν ακόμα δρα». 

Bhagavad Gita

 

 

 

Μην περιμένεις από κάποιον άλλον να σε ολοκληρώσει

Μπορείς να παρατηρήσεις και μόνος σου ότι όταν δεν είσαι συνειδητός, περιμένεις να κερδίσεις κάτι από τον άλλον. Όταν δεν είσαι συνδεδεμένος με την Πηγή μέσα σου, δηλαδή με την υπερβατική διάσταση της γαλήνης, που είναι η μόνη αληθινή πηγή ικανοποίησης και ειρήνης, ψάχνεις να βρεις την ικανοποίηση έξω από εσένα, συνήθως στους άλλους ανθρώπους.

Στην ουσία περιμένεις απ' τον άλλον να σου δώσει κάτι που δεν μπορεί να σου δώσει, ενώ κανένας άνθρωπος και καμία κατάσταση δεν μπορεί να σε ολοκληρώσει. Εσύ μπορεί να πιστεύεις ότι αν φτιάξεις τη ζωή σου, αν έχεις έναν καλό μισθό, ένα καλό σπίτι, μία καλή σχέση, αν ταξιδεύεις συχνά, ότι θα νιώθεις ικανοποιημένος. Αλλά όλα αυτά μπορούν να σου προσφέρουν μόνο μια παροδική ικανοποίηση, μικρής διάρκειας, η οποία μάλιστα θα ακολουθείται από δυσαρέσκεια.

Συγκεκριμένα στις σχέσεις, είναι σαν να ψάχνεις να βρεις την ολοκλήρωση μέσα από τον άλλον. Σαν να περιμένεις ο άλλος να σε βοηθήσει να βρεις τον εαυτό σου. Σαν να κάνεις μια συμφωνία με τον άλλον και να του λες "εγώ θα ολοκληρώσω εσένα κι εσύ εμένα". Ακούγεται καλό όταν το λέει κανείς, αλλά όταν αρχίζεις και το ζεις βλέπεις ότι είναι αδύνατο να γίνει, τουλάχιστον μακροχρόνια. Πολλές φορές μπορεί να ζητάς απ' τον άλλον τη σωματική ολοκλήρωση, αλλά σε άλλες περιπτώσεις ζητάς την ψυχολογική ολοκλήρωση. Όπως και να 'χει, η σχέση είναι καταδικασμένη απ' τη στιγμή που ζητάς κάτι τέτοιο από τον άλλον.

Ο νους μπορεί να αρχίσει να ρωτάει αν χρειάζεσαι μία σχέση ή όχι και να θέλει να καταλήξει σε ένα συμπέρασμα, στο οποίο θα προσκολληθείς για όλη σου τη ζωή. Μπορεί να θέλεις να αποφασίσεις τώρα για το τι είναι γενικά οι σχέσεις και να έχεις στο μυαλό σου συνέχεια αυτό το συμπέρασμα. Φυσικά, κάτι τέτοιο θα σε περιορίσει πολύ και δεν θα σε βοηθήσει. Μόνο η άμεση παρατήρηση τη στιγμή που δημιουργείς μία σχέση με τον άλλον σε βοηθάει. Και αυτό αρχίζει τη στιγμή που κοιτάς τον άλλον. Δεν ξέρεις ποτέ πού θα οδηγήσει μία σχέση, είτε πρόκειται για ερωτική είτε άλλου είδους. Αν όμως έχεις ήδη ένα συμπέρασμα στο μυαλό σου που λέει π.χ. "δεν θέλω να κάνω σχέση με κάποιον", τότε θα κοιτάς τον άλλον και η σχέση σου μαζί του θα αντανακλά αυτό το συμπέρασμα.

Δεν χρειάζεται να κουβαλάς τέτοια συμπεράσματα στο μυαλό σου. Απλά ξεκίνα να ζεις και θα δεις πού θα σε οδηγήσει μία σχέση. Π.χ. όταν προτείνεις στον άλλον να βγείτε για καφέ, δεν χρειάζεται να σκεφτείς ότι ξεκινάς μια καινούρια σχέση. Ή όταν πάτε για φαγητό, απλά πάτε να φάτε μαζί, δεν χρειάζεται να καταλήξεις σε κάποιο συμπέρασμα για το πού οδηγεί η σχέση. Είναι καλύτερα να παρατήσεις εντελώς την ιδέα ότι δημιουργείς μία ιδιαίτερη σχέση με τον άλλον και να αρχίσεις απλά να σχετίζεσαι μαζί του στο παρόν. Όταν σου μιλάει να τον ακούς, να τον βλέπεις, ενώ παράλληλα να αισθάνεσαι τη δική σου παρουσία. Μετά μπορεί να του μιλήσεις, ή να τον ακουμπήσεις κιόλας, χωρίς όμως να χρειαστεί να αναρωτηθείς αν έχεις το δικαίωμα να το κάνεις. 

Η ζωή ρέει φυσιολογικά μέσα από εσένα όταν ζεις συνειδητά. Δεν χρειάζεσαι τα συμπεράσματα στο μυαλό σου. Έτσι απολαμβάνεις πραγματικά μία σχέση, απλά με το να σχετίζεσαι, να ακούς, να βλέπεις και να απολαμβάνεις τη συντροφιά του άλλου, επειδή πρωτίστως είσαι ικανός να απολαύσεις τη δική σου παρουσία. Τότε σταματάς να περιμένεις απ' τον άλλον να σε ολοκληρώσει.

*Απόσπασμα από μαγνητοσκοπημένη ομιλία του Έκχαρτ Τόλλε.    Μετάφραση: Ν. Μπάτρας

http://www.aytepignosi.com/ 

Ψυχή μου

"Ψυχή μου είσαι εκεί; Γύρισα, είμαι πάλι εδώ. Τίναξα από τα πόδια μου τη σκόνη απ’ όλα τα μέρη (που πέρασα) και ήρθα σε σένα, είμαι μαζί σου. Μετά από πολλά χρόνια περιπλάνησης, ήρθα ξανά σε σένα. Να σου πω όλα όσα είδα, έζησα και βυθίστηκα;  Ή θέλεις ν’ακούσεις για το θόρυβο της ζωής και του κόσμου; Όμως ένα πράγμα πρέπει να ξέρεις: αυτό το ένα πράγμα που έμαθα είναι ότι πρέπει να ζούμε τη ζωή μας. Αυτή η ζωή είναι ο δρόμος, ο δρόμος για το απροσμέτρητο, που αναζητάμε τόσο πολύ χρόνο και που ονομάζουμε θείο.

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος, όλοι οι άλλοι δρόμοι είναι μονοπάτια παραπλανητικά. Βρήκα το σωστό δρόμο και με οδήγησε σε σένα, την ψυχή μου. Επιστρέφω γαληνεμένος και εξαγνισμένος. Με αναγνωρίζεις ακόμα; Πόσο πολύ κράτησε ο αποχωρισμός! Όλα έγιναν τόσο διαφορετικά. Και πως σε βρήκα; Πόσο παράξενο ήταν το ταξίδι μου! Τι λέξεις θα μπορούσα να βρω για να σου πω το πως ένα καλό αστέρι με οδηγούσε σε σένα όταν βρισκόμουν σε μονοπάτια της πλάνης;

Δώσε μου το χέρι σου, ψυχή μου σχεδόν ξεχασμένη. Πόσο με ζεσταίνει η χαρά που σε βλέπω ξανά, εσένα την από τόσο παλιά ομολογημένη ψυχή. Η ζωή με οδήγησε πίσω σε σένα. Ας ευχαριστήσουμε τη ζωή που έζησα με όλες τις ευτυχισμένες και όλες τις λυπημένες στιγμές, για την κάθε χαρά και την κάθε θλίψη. Ψυχή μου, το ταξίδι μου πρέπει να συνεχιστεί μαζί σου. Θα περιπλανηθώ μαζί σου και θ’ ανυψωθώ στη μοναξιά μου."

Carl Jung - Το Κόκκινο Βιβλίο 

 

Το προνόμιο ολόκληρης της ζωής

"Το προνόμιο ολόκληρης της ζωής είναι να γίνεις αυτό που πραγματικά είσαι."

Carl Jung

Ο Λόγος είναι ο ωκεανός. Και σεις τα σύννεφα

«Ο Λόγος είναι ο ωκεανός. Και σεις τα σύννεφα. Και ένα σύννεφο δεν είναι σύννεφο παρά μόνο χάρη στον ωκεανό που περιέχει. Αληθινά ανόητο είναι το σύννεφο που θα ξοδέψει τη ζωή του προσπαθώντας να καρφωθεί στο διάστημα ώστε να κρατήσει το σχήμα του και την ταυτότητά του για πάντα. 

Τι θα βγει από την τόσο ανόητη προσπάθειά του παρά απογοητευμένες ελπίδες και πικρή ματαιότητα;  Αν δεν χάσει τον εαυτό του δεν μπορεί να βρει τον εαυτό του. Αν δεν πεθάνει και δεν χαθεί σαν σύννεφο, δεν μπορεί να βρει μέσα στον εαυτό του τον ωκεανό που είναι ο μόνος εαυτός του.»

Mikhail Naimy - Το βιβλίο του Μιρδάδ