Τ’ ανθηρά θαύματα του κόσμου δεν τα ποδοπατώ

Τ’ ανθηρά θαύματα του κόσμου δεν τα ποδοπατώ,

κι ο νους μου δεν φονεύει

όσα μυστήρια συναντά

στο δρόμο του

σε μάτια, σε λουλούδια, σε χείλη ή σε τάφους.

Των αλλονών το φως πνίγει τη γοητεία

των όσων παραμένουν βυθισμένα 

σε ανεξερεύνητο σκοτάδι

εγώ πάλι,

με το δικό μου φως αυξάνω τα μυστικά του κόσμου –

και όπως κάτω απ’ τις λευκές αχτίδες της σελήνης,

της νύχτας το μυστήριο δεν στερεύει

αλλ’ αβγαταίνει στο τρεμάμενό της φέγγος, 

έτσι κι εγώ τον σκοτεινόν ορίζοντα εμπλουτίζω

μ’ ευρύχωρα άνθη ιερού μυστηρίου,

κι ό,τι ακατάληπτο κι ακατανόητο υπάρχει,

γίνεται κάτω απ’ τη ματιά μου 

ακόμη πιο ακατάληπτο κι ακατανόητο –

γιατί εγώ αγαπάω

και μάτια, και λουλούδια, και χείλη, και τάφους.

Lucian Blaga

Οι κύκλοι της ζωής και η παροδικότητα των μορφών

«Στο επίπεδο της μορφής, υπάρχει γέννηση και θάνατος, δημιουργία και καταστροφή, ανάπτυξη και διάλυση των φαινομενικά χωριστών μορφών. Αυτό καθρεφτίζεται παντού: στον κύκλο της ζωής ενός αστέρα ή ενός πλανήτη, ενός υλικού σώματος, ενός δέντρου, ενός λουλουδιού, στην άνοδο και στην πτώση των εθνών, των πολιτικών συστημάτων, των πολιτισμών, στους αναπόφευκτους κύκλους κέρδους και απώλειας στη ζωή ενός ατόμου.

Υπάρχουν κύκλοι επιτυχίας, όταν τα πράγματα σου έρχονται όπως τα θέλεις και ανθούν, και κύκλοι αποτυχίας, όταν μαραίνονται ή καταρρέουν και χρειάζεται να τα αφήσεις να φύγουν, για να κάνεις χώρο ώστε να εμφανιστούν καινούρια πράγματα ή για να συμβεί η μεταμόρφωση. Αν προσκολληθείς σε αυτά και αντισταθείς στην αλλαγή τους, σημαίνει ότι αρνείσαι να ακολουθήσεις τη ροή της ζωής και θα υποφέρεις.

Δεν είναι αλήθεια ότι η φορά του κύκλου προς τα πάνω είναι καλή και η προς τα κάτω κακή, παρά μόνο κατά την κρίση του νου. Η ανάπτυξη θεωρείται συνήθως θετική, αλλά τίποτε δεν μπορεί να αναπτύσσεται για πάντα. Αν η ανάπτυξη, οποιουδήποτε είδους, συνεχιζόταν ασταμάτητα, θα γινόταν τελικά τερατώδης και καταστροφική. Το ένα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το άλλο.

Η προς τα κάτω φορά του κύκλου είναι απόλυτα ουσιαστική για την πνευματική πραγμάτωση. Χρειάζεται να έχεις αποτύχει παταγωδώς σε κάποιο επίπεδο ή να έχεις βιώσει βαθιά απώλεια ή πόνο για να νιώσεις έλξη για την πνευματική διάσταση. Ή ίσως η ίδια σου η επιτυχία να έγινε κενή και δίχως νόημα, κι έτσι να αποδείχτηκε αποτυχία. Η αποτυχία βρίσκεται κρυμμένη σε κάθε επιτυχία, και η επιτυχία σε κάθε αποτυχία. Σε τούτο τον κόσμο, δηλαδή στο επίπεδο της μορφής,  όλοι «αποτυγχάνουν» αργά ή γρήγορα, και κάθε επίτευγμα τελικά καταλήγει στο τίποτε. Όλες οι μορφές είναι παροδικές.»

(…)

«Όσο ο νους κρίνει ότι μια κατάσταση είναι «καλή», είτε πρόκειται για μια σχέση, ένα απόκτημα, έναν κοινωνικό ρόλο, ένα μέρος είτε για το σώμα σου, προσκολλάται σ’αυτήν και ταυτίζεται μαζί της. Σε κάνει ευτυχισμένο, σε κάνει να νιώθεις όμορφα για τον εαυτό σου και γίνεται μέρος αυτού που είσαι ή που νομίζεις ότι είσαι.

Όμως τίποτε δε διαρκεί σ’αυτή τη διάσταση όπου ο σκώρος και η σαπίλα αφανίζουν. Ή τελειώνει ή αλλάζει ή μπορεί να αλλάξει πολικότητα: η ίδια κατάσταση που ήταν καλή χθες ή πέρσι, ξαφνικά ή σταδιακά μετατρέπεται σε κακή. Η ίδια κατάσταση που σε έκανε ευτυχισμένο, ύστερα σε κάνει δυστυχισμένο. Η ευημερία του σήμερα γίνεται ο κενός καταναλωτισμός του αύριο. Ο ευτυχισμένος γάμος και ο μήνας του μέλιτος γίνονται το δυστυχισμένο διαζύγιο ή η δυστυχισμένη συνύπαρξη.

Ή πάλι, η κατάσταση μπορεί να εξαφανιστεί, κι έτσι η έλλειψή της σε κάνει δυστυχισμένο. Όταν μια συνθήκη ή κατάσταση, στην οποία ο νους έχει προσκολληθεί και ταυτιστεί μαζί της, αλλάζει ή εξαφανίζεται, ο νους δεν μπορεί να το δεχτεί. Γαντζώνεται στην κατάσταση που εξαφανίζεται και αντιστέκεται στην αλλαγή.»

(…)

«Η ευτυχία που αντλείται από κάποια δευτερεύουσα πηγή δεν είναι ποτέ βαθιά. Είναι μόνο μια χλωμή αντανάκλαση της χαράς της Ύπαρξης, της παλλόμενης γαλήνης που βρίσκεις μέσα σου καθώς μπαίνεις στην κατάσταση της μη αντίστασης. Η Ύπαρξη σε πάει πέρα από τα πολικά αντίθετα του νου, σε ελευθερώνει από την εξάρτηση από τη μορφή. Ακόμα κι αν όλα κατέρρεαν και συντρίβονταν γύρω σου, και πάλι θα ένιωθες μέσα σου έναν βαθύ πυρήνα γαλήνης. Μπορεί να μην ήσουν ευτυχισμένος, αλλά θα ήσουν γαλήνιος.»

Eckhart Tolle - αποσπάσματα απο το βιβλίο

 "Η δύναμη του τώρα"

Κάτω από τις σκόνες των εμπειριών σου

"Σαν τη σπίθα

που δίνει ζεστασιά

κι είναι κρυμμένη στις γκρίζες στάχτες,

έτσι

και το φως

που θα σε οδηγήσει,

είναι κρυμμένο

κάτω από τις σκόνες

των εμπειριών σου."

Jiddu  Krishnamurti - Παραβολές και ποιήματα - Η αναζήτηση του Αγαπημένου

O άνθρωπος ζει σε ένα πολύ άσχημο μέρος του σύμπαντος

«Η οργανική ζωή πάνω στη γη παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην Ακτίνα της Δημιουργίας, διότι εγγυάται τη μεταβίβαση των ενεργειών και επιτρέπει την ανάπτυξη της Ακτίνας. Το αναπτυσσόμενο σημείο της Ακτίνας είναι η σελήνη. Η ιδέα είναι τελικά ότι η σελήνη θα γίνει σαν τη γη και η γη σαν τον ήλιο. Μετά θα εμφανιστεί μια άλλη σελήνη, και έτσι η ανάπτυξη θα συνεχιστεί ως ένα ορισμένο σημείο. Αλλά αυτό είναι κάπως νωρίς για να το συλλάβουμε ακόμη.

Η οργανική ζωή είναι ένα είδος συσκευής λήψης για να πιάνει και να μεταβιβάζει τις επιδράσεις που έρχονται από τους πλανήτες του ηλιακού συστήματος. Παράλληλα με το γεγονός ότι χρησιμεύει σαν μέσο επικοινωνίας ανάμεσα στη γη και στους πλανήτες, η οργανική ζωή τρέφει τη σελήνη. Όλα όσα ζουν, υπηρετούν τους σκοπούς της γης. Όλα όσα πεθαίνουν, τρέφουν τη σελήνη. Αυτό φαίνεται παράξενο στην αρχή, αλλά  όταν κατανοήσουμε τους νόμους που διέπουν την οργανική ζωή, θα αντιληφθούμε ότι βασίζεται σε έναν πολύ σκληρό νόμο, το νόμο ότι μια κατηγορία ζωντανών όντων τρώει μια άλλη κατηγορία. Αυτό όχι μόνο επιτρέπει στην οργανική ζωή να αυτοσιτίζεται, αλλά της επιτρέπει να τρέφει και τη σελήνη και να χρησιμεύει και σαν μεταδότης ενεργειών. Έτσι, η οργανική ζωή υπηρετεί πολλούς σκοπούς – τους σκοπούς των μεγαλύτερων κόσμων, των πλανητών, της γης και της σελήνης.

Γεννιέται το ερώτημα: πως μπορούμε να το αποδείξουμε; Μπορούμε να βρούμε ορισμένες αποδείξεις αργότερα, αναλογικά με τον άνθρωπο, διότι ο άνθρωπος είναι πλασμένος σύμφωνα με την ίδια αρχή όπως και η Ακτίνα της Δημιουργίας. Υπάρχουν πολλά που δεν μπορούμε να αποδείξουμε με αντικειμενικό τρόπο, αλλά ίσως να μπορέσουμε να βρούμε αποδείξεις μελετώντας τον εαυτό μας.

ΕΡ: Γιατί πηγαίνει η ψυχή στο φεγγάρι όταν πεθαίνουμε;

ΑΠ: Το φεγγάρι πεινάει.

ΕΡ: Δεν πεινάει και η γη;

ΑΠ: Ολόκληρη η επιφάνεια της γης, η σύνθεσή της και η δομή της, εξαρτώνται από την οργανική ζωή. Η γη δέχεται το σώμα, διότι αυτό θέλει. Είναι θέμα γεύσης και όρεξης Η σελήνη θέλει το ένα, η γη το άλλο. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα ιδέα. Αργότερα θα δείτε πιο καθαρά πως συνδέονται τα πράγματα, πως το ένα πράγμα κάνει το άλλο να μεγαλώνει. Ορισμένες ύλες μεταβιβάζονται στη σελήνη με τον τρόπο αυτό, οι οποίες διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να φτάσουν ως εκεί. Και φτάνουν ήδη χωνεμένες.

ΕΡ: Τι είναι η γη; Είναι ζωντανή; Που τελειώνει η οργανική ζωή και που αρχίζει η γη;

ΑΠ: Η οργανική ζωη είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο – ζώα, φυτά, άνθρωποι και όλοι οι μικροοργανισμοί. Όσο για τη γη είναι ασφαλώς ένα ζωντανό ον αλλά σε εντελώς διαφορετική κλίμακα. Τίποτα δεν είναι νεκρό στη φύση. Νεκροί είναι μόνο μερικοί άνθρωποι.

ΕΡ: Ποια είναι η μορφή επικοινωνίας μεταξύ της οργανικής ζωής και της γης;

ΑΠ: Υπάρχουν πολλές μορφές επικοινωνίας. Όταν εισπνέετε αέρα, για παράδειγμα, αυτό είναι επικοινωνία.

Βρισκόμαστε στη γη σαν μέρος της οργανικής ζωής. Η οργανική ζωή βρίσκεται κάτω από ορισμένες επιδράσεις που έρχονται από όλους τους πλανήτες και, αφού αποτελούμε μέρος της, οι επιδράσεις αυτές μας επηρεάζουν και μας. Βρισκόμαστε επίσης και κάτω από ορισμένες επιδράσεις που προέρχονται από τον ήλιο, το Γαλαξία και, ίσως, κάτω από τις επιδράσεις Όλων των Κόσμων, αν και, φυσικά, οι επιδράσεις Όλων των Κόσμων σε ένα μεμονωμένο άνθρωπο είναι πολύ μικρές. Δεν γνωρίζουμε πολλά, σχετικά με επιδράσεις που έρχονται από το φεγγάρι, γνωρίζουμε όμως ότι αυτό παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην οργανική ζωή και, αν δεν κατανοήσουμε με ποιο τρόπο συνδέονται τα πάντα και με ποιο τρόπο η ζωή του ανθρώπου πάνω στη γη συνδέεται με τους πλανήτες και τον ήλιο, δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τη θέση του ανθρώπου και τη ζωή του όπως είναι τώρα.

Για παράδειγμα, χωρίς αυτό το διάγραμμα είναι αδύνατον να καταλάβει κανείς ότι ο άνθρωπος ζει σε ένα πολύ άσχημο μέρος του σύμπαντος, και ότι πολλά πράγματα που τα θεωρούμε άδικα, με τα οποία επαναστατούμε και προσπαθούμε να τα καταπολεμήσουμε, είναι στην πραγματικότητα αποτέλεσμα αυτής της θέσης της οργανικής ζωής πάνω στη γη. Αν ήμασταν στο φεγγάρι, θα ήταν πολύ χειρότερο- δεν θα υπήρχε δυνατότητα ανάπτυξης – μπορούμε να αναπτύξουμε ορισμένα μέρη μέσα μας.

Ελάχιστο ποσοστό πλανητικών επιδράσεων φθάνουν σε μας, σαν μεμονωμένα άτομα. Γενικά, οι πλανητικές επιδράσεις γίνονται αισθητές μόνο από τις μάζες των ανθρώπων. Έτσι, είναι υπεύθυνες για τους πολέμους, τις επαναστάσεις και τα παρόμοια. Ο μεμονωμένος άνθρωπος βρίσκεται σε πολύ μικρό ποσοστό κάτω από πλανητικές επιδράσεις, διότι το μέρος που μπορεί να επηρεαστεί από αυτές δεν είναι αναπτυγμένο. Αυτό το μέρος είναι η ουσία.

Ως ένα σημείο, ο άνθρωπος βρίσκεται και κάτω από την επίδραση του ήλιου, και μπορεί να βρεθεί κάτω από πολύ ανώτερες επιδράσεις αν αναπτύξει ανώτερα κέντρα και συνδεθεί με αυτά. Ανάπτυξη λοιπόν σημαίνει τη μετάβαση από κάποιο είδος επιδράσεων σε κάποιο άλλο. Για την ώρα, είμαστε πιο συγκεκριμένα κάτω από την επίδραση της σελήνης. Πρέπει να γινόμαστε όλοι και πιο ενσυνείδητοι για να μπορέσουμε να έρθουμε κάτω από ανώτερες επιδράσεις.»

Peter Ouspensky - O Tέταρτος Δρόμος

Ο πλούσιος μάγος και τα πρόβατα

«Υπάρχουν, όμως, χίλια πράγματα που εμποδίζουν τον άνθρωπο να ξυπνήσει, που τον κρατούν δέσμιο των ονείρων του. Για να δράσει συνειδητά, με την πρόθεση να ξυπνήσει, είναι απαραίτητο να γνωρίζει τη φύση των δυνάμεων που τον κρατούν σε κατάσταση ύπνου.

Πρώτα απ’όλα, πρέπει να αντιληφθείτε ότι ο ύπνος, που μέσα σ’αυτόν ζει και κινείται ο άνθρωπος, δεν είναι φυσιολογικός αλλά μια ύπνωση. Ο άνθρωπος είναι υπνωτισμένος και αυτή η κατάσταση της ύπνωσης διατηρείται και ενισχύεται αδιάκοπα μέσα του. Θα λεγε κανείς ότι υπάρχουν δυνάμεις που έχουν συμφέρον να κρατήσουν τον άνθρωπο σε κατάσταση ύπνου και να τον εμποδίσουν να δει την αλήθεια και να κατανοήσει τη θέση του.

Υπάρχει μια Ανατολική ιστορία για έναν πλούσιο μάγο που είχε πολλά πρόβατα. Ήταν, όμως, ταυτόχρονα, και πολύ φιλάργυρος. Δεν ήθελε να μισθώσει βοσκούς, ούτε να βάλει φράχτη γύρω από το λιβάδι όπου έβοσκαν τα πρόβατα. Γι αυτό, τα πρόβατα συχνά περιπλανιόνταν στο δάσος, έπεφταν στις χαράδρες και, πάνω απ’όλα, έφευγαν γιατί ήξεραν ότι ο μάγος ήθελε το κρέας και το τομάρι τους και αυτό δεν τους άρεσε.

Τελικά ο μάγος βρήκε μια λύση. Υπνώτισε τα πρόβατά του και, πρώτα απ’όλα, τους υπέβαλε την ιδέα ότι ήταν αθάνατα και ότι δεν θα πάθαιναν τίποτα αν τα έγδερναν, ότι, αντίθετα, αυτό θα ταν για το καλό τους και μάλιστα πολύ ευχάριστο. Τους υπέβαλε ύστερα την ιδέα ότι ο μάγος ήταν καλό αφεντικό, ότι αγαπούσε το κοπάδι του τόσο πολύ ώστε ήταν έτοιμος να κάνει τα πάντα στον κόσμο για χατίρι τους. Ύστερα, τους είπε ότι έστω κι αν τους συνέβαινε κάτι δεν θα συνέβαινε τότε, οπωσδήποτε όχι εκείνη τη μέρα γι αυτό δεν ήταν ανάγκη να σκέφτονται. Ύστερα, τους υπέβαλε την ιδέα ότι δεν ήταν καθόλου πρόβατα. Σε μερικά υπέβαλε την ιδέα ότι ήταν λιοντάρια, σε άλλα ότι ήταν αετοί, σε άλλα ότι ήταν άνθρωποι και σε άλλα ότι ήταν μάγοι.

Μετά απ’αυτό, τέλειωσαν οι έγνοιες και οι στενοχώριες του με τα πρόβατα. Ποτέ δεν ξανάφυγαν, αλλά περίμεναν ήσυχα την ώρα που το μάγος θα απαιτούσε το κρέας και τα τομάρια τους.

Αυτή η ιστορία απεικονίζει πολύ καλά την κατάσταση του ανθρώπου.»

Peter Ouspensky- Αναζητώντας τον κόσμο του θαυμαστού

Περισσότερο απο Κόλαση

"Ναι, είναι περισσότερο από Κόλαση να’χεις φτερούγες από φως και πόδια από μολύβι, να σε ανεβάζει στην επιφάνεια η ελπίδα και να σε σέρνει στο βυθό η απελπισία."

Mikhail Naimy - To βιβλίο του Μιρδάδ

Αυτό το μάταιο τρέξιμο

"Αυτό το μάταιο τρέξιμο

πίσω απ’ τους  πόθους της καρδιάς σου,

ανάμεσα στ’ άνθη της φθοράς,

σε κρατάει μέσα στη σκιά τους.

Δεν μπορείς να ξεφύγεις

από τη μανιασμένη θλίψη

βουτώντας σε μια στιγμή λησμονιάς."

Jiddu Krishnamurti - Παραβολές και ποιήματα