Σελίδες

Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2015

Δεν χρειάζεται να φοβόμαστε



"Δεν χρειάζεται να φοβόμαστε να αγγίξουμε, 
να αισθανθούμε,
να δείξουμε συναίσθημα.
Το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο είναι να είμαστε
αυτό που είμαστε, αυτό που αισθανόμαστε.
Το πιο δύσκολο πράγμα είναι να είμαστε αυτό
που οι άλλοι άνθρωποι θέλουν απο μας να είμαστε."

Leo Buscaglia





Είσαι ένα Παιδί του Σύμπαντος




"Είσαι ένα Παιδί του Σύμπαντος, όχι λιγότερο από τα άνθη και τ’ αστέρια.
Είναι ένα αναμφισβήτητο δικαίωμά σου να βρίσκεσαι εδώ.
Και η δύναμη του Σύμπαντος θα εκδηλωθεί, έτσι, όπως είναι,
είτε το αντιλαμβάνεσαι ή όχι.
Γι’αυτό, να είσαι σε ειρήνη με τον Θεό, ότι κι’ εαν εσύ φαντάζεσαι, ότι Αυτός είναι.
Και όποιες κι αν είναι οι προθέσεις και οι κόποι σου:
κράτησε ειρήνη με την Ψυχή Σου σ’αυτή την θορυβώδη δίνη της ζωής.
Παρ’όλη την υποκρισία, τα βάσανα και τα γκρεμισμένα όνειρα,
αυτός ο Κόσμος είναι εντούτοις θαυμαστός."


Αγνώστου








Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει



"Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει.
Αν υπάρχουν ακόμα προφητείες, θα έλθει μέρα που και αυτές θα καταργηθούν, αν υπάρχουν χαρίσματα γλωσσών και αυτά θα σταματήσουν, αν υπάρχει γνώση και αυτή θα καταργηθεί. Γιατί τώρα έχουμε μερική και όχι τέλεια γνώση και προφητεία· όταν όμως έλθει το τέλειο, τότε το μερικό θα καταργηθεί.
Όταν ήμουν νήπιο, μιλούσα ως νήπιο, σκεφτόμουν ως νήπιο, έκρινα ως νήπιο. Όταν έγινα άνδρας, κατάργησα τη συμπεριφορά του νηπίου. Τώρα βλέπουμε σαν σε καθρέπτη και μάλιστα θαμπά, τότε όμως θα βλέπουμε φανερά και καθαρά, όπως πρόσωπο με πρόσωπο. Τώρα γνωρίζω μόνο ένα μέρος από την αλήθεια, αλλά τότε θα έχω πλήρη γνώση, όπως ακριβώς γνωρίζει και εμένα ο Θεός.
 Ώστε τώρα μας απομένουν τρία πράγματα : η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη. Πιο μεγάλη όμως από αυτά είναι η αγάπη."

Καινή Διαθήκη - Α' Προς Κορινθίους, ΙΓ 13
 (απο τον ύμνο της αγάπης)






Χριστική Συνείδηση



"Δεν υπάρχει Ιουδαίος ούτε Έλληνας, δεν υπάρχει δούλος ούτε ελεύθερος, δεν υπάρχει αρσενικό ούτε θηλυκό, διότι όλοι σεις είσθε ένα, μέσα στον Ιησού Χριστό."
Καινή Διαθήκη, Προς Γαλάτας 3:28


Σε αυτή την κατάσταση (Χριστική Συνείδηση) δεν υπάρχουν εθνικότητες, τάξεις και φύλα. Είμαστε όλοι ένα.... Ατομική συνείδηση ενωμένη με την Συμπαντική συνείδηση. Αγάπη, Θέληση, Νοημοσύνη. Είμαστε έτοιμοι γι αυτό;





Καλά Χριστούγεννα


Χριστούγεννα. Μια αρχετυπική κατάσταση που δεν αποτελεί κτήμα μιας και μόνο θρησκείας ή παράδοσης. Ο εορτασμός των Χριστουγέννων έχει τοποθετηθεί (όχι τυχαία) λίγο μετά το Χειμερινό Ηλιοστάσιο. Ο ήλιος που ανατέλλει, το νεογέννητο παιδί, η γέννηση, αφορούν τον κάθε ένα/μια από εμάς. Πρόκειται για την γέννηση του νέου ανθρώπου μέσα μας, του νέου παιδιού, των νέων δυνατοτήτων που μέσα μας κυοφορούνται. Αλλά όπως κάθε γέννηση, κάθε μετάβαση, δεν μπορεί παρά να έχει τις δυσκολίες της. Το παλιό αντιστέκεται στο καινούριο, όμως η μετάβαση χαρακτηρίζεται από την κίνηση. Αυτό το νέο παιδί μέσα μας, δεν μπορεί να γεννηθεί μέσα από την στασιμότητα. Απαιτεί την κίνηση. Απαιτεί την αλλαγή. Απαιτεί την αναγνώριση της σκοτεινής πλευράς μας, της σκιάς μας (με την έννοια που έχει δώσει ο Γιουγκ), την θεραπεία των τραυμάτων του παρελθόντος και την απελευθέρωση από τα παλιά νοητικά μοτίβα (patterns). 

Αυτή την ανατολή, αυτή την επαναγέννηση, αυτό το νέο παιδί, το καλωσορίζουμε με χαρά. 

Kαλά Χριστούγεννα σε όλους και όλες!



Ευγνωμοσύνη γι αυτά που έχουμε



"Λίγοι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι η ευγνωμοσύνη είναι το κλειδί για την ευτυχία, την αφθονία και την πνευματική ανάπτυξη – ιδιαίτερα σε καιρούς δοκιμασίας. Οι περισσότεροι βιώνουν περισσότερο πόνο και στεναχώρια γι’ αυτά που δεν έχουν, παρά ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ. Όταν στεναχωριόμαστε και παραπονιόμαστε για όσα δεν έχουμε ή για όσα δεν είναι όπως θα θέλαμε, αυτόματα χάνουμε την επίγνωση, την εκτίμηση και την απόλαυση όλων αυτών που έχουμε και τα θεωρούμε δεδομένα. Είμαστε λιγότερο ελεύθεροι να απολαύσουμε αυτά που έχουμε.
(...)
Η αναγνώριση της αφθονίας, που ήδη έχουμε, είναι το πρώτο βήμα για να προσελκύσουμε περισσότερη. Αν είμαστε αγνώμονες για όσα έχουμε ή είμαστε δυστυχισμένοι, παραπονούμενοι ή πικραμένοι, τότε στέλνουμε στο σύμπαν ένα αρνητικό μήνυμα, το οποίο έλκει περισσότερη αρνητικότητα, περισσότερα από αυτά που δεν θέλουμε και λιγότερα από αυτά που θέλουμε.
(...)
Καθώς εξελισσόμαστε και μαθαίνουμε να εμπιστευόμαστε πιο βαθιά τη σοφία των γεγονότων της ζωής μας, σαν μια ευκαιρία στην πνευματική εξελικτική πορεία μας, τότε αρχίζουμε να νιώθουμε ευγνωμοσύνη ακόμη και για αρχικά δύσκολα ή δυσάρεστα γεγονότα και καταστάσεις.
Είμαστε ευγνώμονες προς τους ανθρώπους που μπορεί να δοκιμάζουν την αγάπη, τη συγχώρεση, την αυτοπαραδοχή ή την κατανόησή μας, γιατί μας δίνουν πολύτιμες ευκαιρίες να αφήσουμε τους φόβους και το εγώ μας και να θυμηθούμε την αληθινή πνευματική μας φύση και, φυσικά, τη δική τους πνευματική φύση.
Μπορούμε να μάθουμε να νιώθουμε ευγνωμοσύνη ακόμη και για σωματικά ή οικονομικά προβλήματα, που δοκιμάζουν την εσώτερη αίσθηση ασφάλειας και αξίας μας. Με κανένα τρόπο δεν αναζητούμε τέτοιες εμπειρίες. Αλλά, όταν εμφανίζονται, τις χρησιμοποιούμε με ευγνωμοσύνη."


Ρόμπερτ Ηλίας Νατζέμυ 






NAMASTE






Η χειρονομία "Namaste", μορφή χαιρετισμού που δείχνει σεβασμό, σημαίνει "Υποκλίνομαι στο θεϊκό μέσα σου". Αντιπροσωπεύει την πεποίθηση ότι υπάρχει μια θεϊκή σπίθα μέσα στον καθένα/μια απο εμάς η οποία εδρεύει στο τσάκρα της καρδιάς. 
Κατά τον χαιρετισμό, τα χέρια τοποθετούνται ενωμένα στην καρδιά, τα μάτια κλείνουν και το κεφάλι σκύβει προς τα κάτω. Μπορεί επίσης να γίνει με τα χέρια ενωμένα μπροστά στο τρίτο μάτι, σκύβοντας το κεφάλι, και έπειτα φέρνοντας τα χέρια προς τα κάτω στην καρδιά. 
Εκτός απο μορφή χαιρετισμού, είναι επίσης και χειρονομία που εκφράζει την ευγνωμοσύνη ενός ατόμου προς κάποιο άλλο για τη βοήθεια που του πρόσφερε και την ευχαριστία για την καλοσύνη που του έδειξε.