Η μάχη με τους άλλους

«Η μάχη με τους άλλους δεν είναι παρά ένα τέχνασμα, για να αποφύγεις τον εσωτερικό πόλεμο. 

Αν δεν αισθάνεσαι άνετα με τον εαυτό σου, τότε δυο είναι οι πιθανότητες: Είτε υποφέρεις αυτή τη δυσφορία είτε την πετάς στους άλλους. Όταν βρίσκεσαι σε ένταση, είσαι έτοιμος να πολεμήσεις και οποιαδήποτε πρόφαση αρκεί. Η πρόφαση δεν έχει σημασία. Θα επιτεθείς στους πάντες: στον υπάλληλο σου, στη γυναίκα σου, στο παιδί σου.

Πως πετάς στους άλλους την εσωτερική σου σύγκρουση και δυσφορία; Κάνοντας τους άλλους υπεύθυνους, οπότε κάνεις κάθαρση. Τώρα μπορείς να είσαι θυμωμένος, μπορείς να πετάξεις κάπου το θυμό και τη βία σου κι αυτό σε ανακουφίζει, σε ξαλαφρώνει, για λίγο. Ασφαλώς, μόνο για λίγο, γιατί, μέσα σου δεν έχεις αλλάξει θα μαζέψεις υλικό πάλι, το παλιό παραμένει. Αύριο θα ξαναμαζέψεις – θυμό, μίσος – και θα πρέπει πάλι να τα πετάξεις στους άλλους. Μαλώνεις με τους άλλους, γιατί συνεχώς μαζεύεις άχρηστα πράγματα μέσα σου και πρέπει να τα βγάλεις έξω. 

Ο άνθρωπος που έχει κατακτήσει τον εαυτό του, που έχει γίνει αφέντης του εαυτού του, δεν έχει εσωτερική σύγκρουση. Ο πόλεμος έχει σταματήσει. Μέσα του, είναι ένας, όχι δυο, που πολεμούν μεταξύ τους. Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν κάνει τους άλλους υπεύθυνους ποτέ δεν πετάει τίποτε πάνω τους. Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν πολεμά με κανέναν. 

Αυτό, λοιπόν, είναι ένα τέχνασμα του νου, γα να αποφύγει την εσωτερική σύγκρουση, γιατί η εσωτερική σύγκρουση πονάει περισσότερο, για πολλούς λόγους. Ο βασικός λόγος είναι ότι ο καθένας έχει την εικόνα του καλού ανθρώπου, για τον εαυτό του. Και η ζωή είναι τέτοια, που, χωρίς αυτή την εικόνα, θα ήταν σχεδόν αδύνατο να ζήσει κανείς.» 

Osho - Ο σπόρος του σιναπιού

Μισογεμάτο ή μισοάδειο;

"Μια μέρα, κάποιος μου έδειξε ένα ποτήρι νερό που ήταν μισογεμάτο. Και έπειτα είπε: "Είναι μισογεμάτο ή μισοάδειο; Οπότε εγώ ήπια το νερό. Κανένα πρόβλημα πια."

Alejandro Jodorowsky

Δεν έχουμε καλέσει τον φίλο στον ιερό μυστικό τόπο

«Ίσως μέχρι τώρα δεν έχουμε καλέσει τον φίλο στον ιερό μυστικό τόπο της καρδιάς. Τον συναντούσαμε σαν τοίχος προς τοίχο, σαν μυαλό προς μυαλό, σαν αναμνήσεις προς αναμνήσεις, σαν ταμπέλες χαρακτηρισμών ο ένας για τον άλλον. Ο φίλος και σύντροφός μας είναι παγιωμένος στον νου μας σαν αυτό ή εκείνο, σαν πρόβλημα ή σαν κάτι υψηλό και μοναδικό. Τίποτε από αυτά δεν συμβαίνει. Χτίζαμε με υλικά γήινα κάτι που είναι υπεργήινο, αχρονικό, φως, ασώματο, αγέννητο, θεϊκό. Χτίζαμε με τις μνήμες και την παιδεία του παρελθόντος ένα «σωματό-μυαλό» και τον αντιμετωπίζαμε σαν «σωματό-μυαλό». Τον αντιμετωπίζαμε θέλοντας να πάρουμε ή να δώσουμε. Τον βλέπαμε πλούσιο και θέλαμε να δανειστούμε ή τον βλέπαμε φτωχό κι από οίκτο του δίναμε κάτι, για να αυτοχαρακτηριστούμε είτε ως επαίτης είτε ως δότης φιλάνθρωπος. Αυτά είναι του μυαλού παιχνίδια. Χτίζαμε, μέσω των ιζημάτων του βράχου που καλύπτει την καρδιά, ένα αντίστοιχο αντικείμενο αγνοώντας ολοκληρωτικά την ουσία, την άπειρη καρδιά, το αιώνιο πυρ του Εαυτού. Ενώ η σχέση με τον φίλο και σύντροφο μπορεί να γίνει ιερή κοινωνία, μελέτη, σιωπή και συνοδοιπορία, διαστρέφεται από τα ιζήματα των βράχων και γίνεται σωματική, συναισθηματική, νοητική, υλιστική σχέση εξάρτησης ή κυριαρχίας, εκμετάλλευσης και δέσμευσης. Φανταστείτε το: η καρδιά μας προσπαθεί να έρθει σε επαφή με την καρδιά του και στην έξοδό της συναντά τα ιζήματα του βράχου και η ακτίνα της διαστρέφεται. Τότε παράγονται οι περιορισμοί, τα μπλοκαρίσματα, οι φόβοι, οι επιθυμίες. Δεν λειτουργεί η καρδιά, αλλά οι προβολές των λανθασμένων αδενικών λειτουργιών και δεν σχετιζόμαστε εμείς αλλά βράχος με βράχο, ανησυχία με ανησυχία, ύλη με ύλη, νους με νου, σώμα με σώμα. Κι αυτή η λειτουργία – λόγω μη έρευνας – στηρίζεται από όλο το περιβάλλον μας, το οποίο συνήθως υποστηρίζει ό,τι ψεύτικο, ό,τι  διαστροφικό στο όνομα της δήθεν ελευθερίας. Βάψαμε τις αλυσίδες μας χρυσές και τις κάνουμε δώρο ο ένας στον άλλον. Κάναμε κόμμα αλυσοδεμένων, ζητώντας να εγγράψουμε κι άλλα μέλη. Σιγά σιγά όλοι το θεωρούν φυσικό να διαστρέφονται, να εκμεταλλεύονται, να κοροϊδεύουν, να κλέβουν, να φοβούνται, να βασανίζουν και να λένε το ανατριχιαστικό συμπέρασμα: «έτσι είναι η ζωή». Δεν είναι έτσι η ζωή! Η ζωή είναι ζωή καρδιάς!»

Νίκος Στεφανίδης - Μυστική καρδιά

Oι άνθρωποι αναζητούν κάτι το διαρκές

«Είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα, οι άνθρωποι αναζητούν κάτι το διαρκές και δυστυχώς οι ηδονές, οι χαρές, οι ικανοποιήσεις, όλα όσα γεύονται, όλα όσα κάνουν, δεν αφήνουν ίχνη για πολύ. Πρέπει την επόμενη ή λίγο αργότερα να αρχίσουν ξανά από την αρχή και οι επαναλήψεις της ίδιας διαδικασίας δεν έχουν τελειωμό. Και, ακόμα και οι πιο ευτυχισμένοι, οι πιο τυχεροί, στους οποίους όλα πάνε καλά, δεν είναι ποτέ βέβαιοι ότι η ευτυχία τους θα διαρκέσει. Ανησυχούν, έχουν αμφιβολίες και επιδιώκουν όλοι να δημιουργήσουν κάτι το οριστικό: την οριστική ασφάλεια, την οριστική επιτυχία, την οριστική υγεία, κι αυτά ακριβώς είναι πολύ δύσκολο να τα αποκτήσει κανείς. Υπάρχουν πολλοί λόγοι γι αυτό, κυρίως το ότι δεν ξέρουμε πως μπορούμε να αποκτήσουμε αυτά τα πράγματα: τρέχουμε δεξιά κι αριστερά να βρούμε αυτό που είναι σχεδόν αδύνατον να βρεθεί, διαβάζουμε, ταξιδεύουμε, ρωτάμε τους άλλους… Και αυτό είναι το δράμα μας, αυτή είναι η τραγωδία μας. Όλος ο κόσμος θα νόμιζε ότι η τραγωδία βρίσκεται αλλού: στο να μην έχει κάποιος χρήματα, υγεία, σπίτι, γυναίκα, παιδί. Μα όλα αυτά δεν είναι παρά ασήμαντα πράγματα, δεν είναι αυτές οι τραγωδίες.  Η πραγματική τραγωδία είναι να μην μπορεί κανείς καν να αναλύσει την πραγματικότητα των όσων συμβαίνουν μέσα του, ούτε να καταλαβαίνει αυτό που έχει πραγματικά ανάγκη.
Όλοι νομίζουν ότι ψάχνουν να βρουν το χρήμα ή μια γυναίκα… στην πραγματικότητα δεν είναι έτσι το ίδιο κι εσείς, αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές, ήρθατε σήμερα να βρείτε κάτι, αλλά ίσως δεν ξέρετε τι. Είτε το συνειδητοποιείτε είτε όχι, έρχεστε να βρείτε κάτι το σταθερό, το άφθαρτο, το αιώνιο.»

Omraam Mikhael Aivanhov

Ο άνθρωπος πρέπει να γίνει θεϊκός

"Ο άνθρωπος πρέπει να γίνει θεϊκός. Αν δεν γίνει θεϊκός ο άνθρωπος, δεν πρόκειται να υπάρξει καμιά ικανοποίηση, καμιά ευχαρίστηση. Αλλά πώς μπορείς να γίνεις θεϊκός; Οι ιερείς σου λένε ότι είσαι αμαρτωλός. Οι ιερείς σου λένε ότι είσαι καταδικασμένος, ότι είναι επόμενο να πας στην κόλαση. Και σε κάνουν να φοβάσαι πολύ να αγαπήσεις τον εαυτό σου.Γ΄αυτό ακριβώς και είναι τόσο εύκολο στους ανθρώπους να βρίσκουν ελαττώματα. Βρίσκουν ελαττώματα στον εαυτό τους, πώς να αποφύγουν να βρουν ελαττώματα στους άλλους; Μάλιστα, τα βρίσκουν και τα μεγεθύνουν, τα κάνουν όσο πιο μεγάλα γίνεται. Φαίνεται πως μόνο με αυτό το τέχνασμα σώζονται΄ αναγκαστικά το κάνεις αυτό για να περισώσεις κατά κάποιο τρόπο το γόητρό σου. Γι΄αυτό και υπάρχει τόση πολλή κριτική και τόση έλλειψη αγάπης."

Osho - The Dhammapada: The Way of the Buddha

Στο παρελθόν υπακούαμε σε βασιλιάδες

"Στο παρελθόν υπακούαμε σε βασιλιάδες και σκύβαμε το κεφάλι μπροστά στους αυτοκράτορες. Σήμερα όμως, γονατίζουμε μόνο μπροστά στην αλήθεια, ακολουθούμε μόνο την ομορφιά, και υπακούμε μόνο στην αγάπη."

Khalil Gibran

Μυστική καρδιά

Καρδιά, είσαι ανεκτική στο χάος;

Καρδιά, είσαι ανεκτική στον μολυσμένο αέρα;

Καρδιά, είσαι ανεκτική στις διαστροφές;

Καρδιά, αντέχεις τη φυλακή και τον εφιάλτη;

Καρδιά, αφού δεν ξεγελιέσαι γιατί υποκρίνεσαι;

Καρδιά, βασίλισσα των διαθέσεων, γιατί διαλέγεις το προσωπείο της κατάθλιψης;

Καρδιά, βασίλισσα των σχέσεων και των αστροχημισμών σου, γιατί είσαι μόνη και φοβισμένη;

Καρδιά, γενναίε πολεμιστή, πού είναι η εκπαίδευσή σου; Καρδιά, γιατί φοράς κουρέλια βρώμικα και δεν φοράς το πύρινο ένδυμα του ενθουσιασμού;

Καρδιά, γιατί καλείς τα παιδιά στους τάφους του παρελθόντος;

Καρδιά, πώς θα αποκαλυφθεί ο Πύρινος κρόκος του μέλλοντος;

Καρδιά, γιατί σέρνεις το παρελθόν κι αγκομαχάς;

Καρδιά, κραταιά και γενναία, γιατί δεν προσεύχεσαι;  Καν' το φανερά, μπροστά σου!

Καρδιά, αφού λατρεύεις το καινούργιο, γιατί το ζητάς στα αντικείμενα της αγοράς και δεν το φτιάχνεις να το χαρούν όλοι;

Καρδιά πύρινη, γιατί φοβάσαι την υγρασία;

Καρδιά, γιατί δεν κλαις για τον Θεό και κλαις για τα όνειρα που σου επιβάλλονται;

Καρδιά, γιατί δεν λειτουργείς στο παρόν και σκάβεις στο παρελθόν για τη λύτρωσή σου;

Καρδιά γιατί ανέχεσαι αυτό που είναι σάπιο;

Καρδιά, γιατί τρως ψεύτικες τροφές αφού εσύ γνωρίζεις το σταλμένο αστροχημικό υλικό;

Καρδιά, γιατί φοβάσαι; Είσαι γενναία, είσαι αγωνίστρια, αιώνες μόχθου, αιώνες αγώνα - ποιος και τι σε φοβίζει; Κοίταξέ το με τα δικά σου μάτια!

Καρδιά, έχεις χτίσει τον πλανήτη, γιατί κλαις για το γκρεμισμένο παρελθόν; Χάραξε, ω πολυμήχανη το νέο σου σπίτι!

Καρδιά, ποιος σου φόρτωσε ενοχές;

Καρδιά, ποιος σε δίκασε, σε ποιο δικαστήριο, ποιος σε φυλάκισε και πόσα χρόνια θα μείνεις φυλακισμένη;

Καρδιά, σ' αρέσει ο δίωρος προαυλισμός στις φυλακές που δήθεν σ' έστειλαν;

Καρδιά, γιατί είσαι ανεκτική μύγα κι όχι ενεργητική μέλισσα;

Καρδιά, τι νήματα σε κρατούν; Ποιοι είναι οι φίλοι σου;

Πώς σου επιβλήθηκαν οι "συνήθειες";

Καρδιά, σου αρέσουν τα φτερά της χαράς ή το αναπηρικό καρότσι της κατάθλιψης;

Καρδιά με τα χίλια αυτιά, καρδιά πύρινα ανταποκριτική, γιατί σου φόρεσαν ακουστικά βαρηκοΐας;

Καρδιά, γιατί φορτώνεσαι τη ζωή της κάτω οθόνης;

Καρδιά, γιατί καίνε ένα δάσος και σου πουλάνε ένα σπίτι; Αγόρασε ένα δάσος και προστάτευσέ το!

Καρδιά, γιατί σε έβαλαν σε κλουβί σαν ρομαντικό οδικό πτηνό πολύχρωμο;

Καρδιά, βασίλισσα της χαράς, κορυφαία του χορού του σύμπαντος, γιατί είσαι υπνωτισμένος θεατής;

Καρδιά, γεμάτη αγάπη, γιατί εκνευρίζεσαι καίγοντας την πολύτιμη ενέργειά σου;

Καρδιά με τα χίλια μάτια, γιατί τόση ομίχλη στη ζωή σου;

Καρδιά, άφοβη, άτρωτη, ανίκητη, γιατί τόσες πληγές;

Καρδιά, ζήτησε ολόθερμα, ολόκαρδα, με όλη σου τη δύναμη, απ' τον Αόρατο Αγαπημένο να σε ξυπνήσει!

Καρδιά, γιατί σε παραπλανούν οι δήθεν δάσκαλοι, οι δήθεν φίλοι, οι δήθεν αγαπημένοι; Αφού γνωρίζεις!

Καρδιά, γιατί αφού ανάβεις τη φλόγα σου δεν την συντηρείς; Το παιδί σου όταν το γεννήσεις το παρατάς;

Καρδιά, γιατί έκανες το μυαλό αφέντη; Από πότε ο φτωχός υπηρέτης έγινε κύριος και βασιλιάς σου;

Καρδιά πολυθησαυρισμένη, σοφή, γενναία, κραταιή, γιατί δεν υμνείς τον Θεό;

Καρδιά, γιατί δεν επιλέγεις, γιατί δεν διαλέγεις, γιατί δεν ξεχωρίζεις; Ζήτησε απ' τον Πολύτιμο να σου χαρίσει τη χάρη Του! Ο Πολύτιμος πάντα ασχολείται με τη σύζυγό του!

Καρδιά, σε κοιμίζουν; Ξυπνα, αφυπνίσου και κοίμησέ τους! Θα κοιμηθούν στην πύρινη αγκαλιά σου και όλα τα φαινόμενα θα καούν - καμένα φαινόμενα, προστασία Θεού!

Καρδιά, αφού σ' αρέσει το μπάνιο στη θάλασσα, γιατί δεν κάνεις και μπάνιο με φως;

Καρδιά, άκου τη φωνή σου! Μιλάς! Ακούς;

Καρδιά, έχε το πυρ της ευγνωμοσύνης πάντα αναμμένο - είναι μύρο για τους Ουρανούς!

Όταν η καρδιά γίνει προσιτή, ο Απρόσιτος γίνεται σύζυγός της!

Η καρδιά δεν εγκαταλείπει τον φίλο της επειδή έχει πρόβλημα - εγκαταλείπουν μαζί το πρόβλημα και η δύναμη της φιλίας ανεβαίνει ένα σκαλοπάτι!

Η καρδιά χάνει τον κόσμο και βρίσκει τον Κόσμο! Η καρδιά είναι άφοβη, χρόνια ασκητής, πολυθησαυρισμένη, πολυταξιδεμένη! Ο Κόσμος της ανήκει!

Φρουρείστε την πολύτιμη καρδιά!

ΜΥΣΤΙΚΗ ΚΑΡΔΙΑ

Νίκος Στεφανίδης

Εκδόσεις Dharma