Το ανεκπλήρωτο είναι η δυσαρμονία μέσα στον άνθρωπο

 «Ίσως νομίζεις ότι η αίσθηση του ανεκπλήρωτου έχει να κάνει με πράγματα και ανθρώπους γύρω σου. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι η έλλειψη είναι εσωτερική. Μέσα στον άνθρωπο βρίσκεται το ανεκπλήρωτο, επειδή μέσα σε αυτόν υπάρχουν τα στοιχεία που αναζητούν την αρμονία.

Το ανεκπλήρωτο είναι η δυσαρμονία που υπάρχει μέσα στον άνθρωπο. Όσο περισσότερο αρμονίζεται ο άνθρωπος εσωτερικά, τόσο λιγότερο απαιτεί από τους άλλους ή ενοχλεί τους άλλους. Όσο περισσότερο αρμονίζεται, τόσο περισσότερο ο άνθρωπος γίνεται εκείνος που δίνει σιωπηλά και όμορφα. Οι μη εναρμονισμένοι άνθρωποι, συνήθως είναι κραυγαλέοι στο πάρε δώσε της ζωής. Η εσωτερική αρμονία χαρίζει μια αφανή ή εμφανή χάρη στον άνθρωπο. Μέσα από αυτή τη χάρη κινείται μέσα στα πράγματα, χωρίς να θέλει να ενοχλήσει ή να απαιτήσει κάτι. Εφόσον το κύκλωμα της ζωής λειτουργεί στην εντέλεια μέσα σε αυτόν, δεν έχει λόγο να αναπτύξει βία ή να έχει απαίτηση για κάτι.

Εάν το κύκλωμα της ζωής δεν είναι εκπληρωμένο εντός, τότε ο άνθρωπος παρουσιάζει τη λεγόμενη εκροή ενέργειας. Σε αυτή την κατάσταση της έλλειψης, ο άνθρωπος αναζητά από τους άλλους αυτό που λείπει μέσα σε αυτόν. Τα σημάδια της εκροής της ενέργειας είναι εμφανή και ορατά σε όλους τους ανθρώπους. Εάν για παράδειγμα κάποιος είναι θυμωμένος ή απογοητευμένος ή σκληρός, αυτό δείχνει «άδειασμα» της δικής του ενέργειας. Δείχνει ότι ο άνθρωπος εκείνος δεν έχει συμπληρωθεί εντός. Η εκροή της ενέργειας είναι τόσο μεγάλη που απελπισμένα προσπαθεί να την αναπληρώσει μέσα από τους άλλους. Γι αυτό το λόγο, εκείνος που δεν έχει δική του ενέργεια «αγαπά», μισεί, θυμώνει, κρίνει, απαιτεί, αδικεί, κακολογεί, έχει ανάγκη τους άλλους.»

Ελένη Ιεροδιακόνου  - Αναζητώντας τη δύναμη

Ο άνθρωπος του φωτός δεν είναι εκείνος που «λάμπει»

“Ο άνθρωπος του φωτός δεν είναι εκείνος που «λάμπει», ούτε είναι εκείνος που έχει δυνατότητες θαυματουργικές. Ο μόνος τρόπος να ξεχωρίσεις τον άνθρωπο του φωτός, είναι να παρατηρήσεις τον τρόπο που ζει. 

Πρέπει να παρατηρήσεις πως είναι στις σχέσεις του με τους άλλους ανθρώπους και την ποιότητα της καρδιάς του. Εάν ζει με τέτοιο τρόπο, ώστε να εκμεταλλεύεται ενεργειακά και φυσικά άλλα ανθρώπινα πλάσματα, τότε ανήκει στο σκοτάδι.

Εάν ο άνθρωπος δεν έχει συμπόνια και οι πράξεις του κινούνται γύρω από την ικανοποίηση του εαυτού του, χωρίς να λαμβάνει υπ’όψιν του το αιώνια καλό, τότε ανήκει στο σκοτάδι. 

Εάν πληγώνει τους ανθρώπους για να ικανοποιήσει τις δικές του επιθυμίες, τότε να είστε προσεκτικοί με αυτόν.

Το φως φαίνεται στην ποιότητα της συνείδησης και στον τρόπο που ζει κάθε μέρα ο άνθρωπος. Δεν φαίνεται πουθενά αλλού!»

Αυτά έλεγε η Ισιδώρα στους δικούς της μαθητές και ευχόταν να μπορέσουν να αναπτύξουν τη διάκριση αυτή μέσα τους.”

 

Ελένη Ιεροδιακόνου - Το μπλε Ιερατείο

 

 

 

 

 

Οι άνθρωποι παγιδεύτηκαν

«Θα έπρεπε να ξέρεις ότι οι σκέψεις δεν φαίνονται αλλά υπάρχουν. Εάν μια σκέψη μίσους μπορεί να δημιουργήσει μετρήσιμο δηλητήριο μέσα στο σώμα, αυτό θα πει ότι οι σκέψεις έχουν υλική πύκνωση και βαρύτητα. Κάθε άνθρωπος έχει τις δικές τους σκέψεις. Όλοι οι άνθρωποι έχουν τις δικές τους σκέψεις. Όλη η γη βοά από τις εκκωφαντικές σκέψεις των ανθρώπων που ζουν σε αυτήν. Εάν το συλλογικό των ανθρωπίνων σκέψεων τείνει προς μια κατεύθυνση, αυτή η κατεύθυνση γίνεται πραγματικότητα. Ένα ανθρώπινο ον, του οποίου οι σκέψεις διαφοροποιούνται από τις συλλογικές, είναι δώρο για τη γη. Οι «ελεύθερες» σκέψεις είναι βάλσαμο και σωτηρία για τη γη.»
(…)
«Οι άνθρωποι παγιδεύτηκαν μέσα στα ίδια τα δώρα τα οποία χαρίστηκαν σε αυτούς από τη φύση. Το να δημιουργούν οι άνθρωποι πραγματικότητα, μέσα από τη σκέψη, χαρίστηκε σε αυτούς από την ίδια τη δημιουργία. Με λίγα λόγια, επιτράπηκε από τη δημιουργία οι άνθρωποι να υλοποιούν μέσα από τη σκέψη. Αργότερα όμως, παγιδεύτηκαν σε πολύ χαμηλές υλοποιήσεις της δημιουργίας και ξεχάστηκαν μέσα σε αυτές. Μέσα σε αυτές τις χαμηλές υλοποιήσεις, όλων των ειδών οι δυσαρμονίες συμβαίνουν. Όταν λοιπόν οι άνθρωποι ζουν σε ένα αφιλόξενο περιβάλλον και η πραγματικότητά τους απαρτίζεται από δυσαρμονικά γεγονότα, τότε, είναι φυσικό η σκέψη τους να ακολουθεί την πραγματικότητα αυτή. Η σκέψη εγκλωβίστηκε σαν πουλί μέσα στη φυλακή των χαμηλών υλοποιήσεων και ο άνθρωπος έγινε δούλος.»

Ελένη Ιεροδιακόνου – Αναζητώντας τη δύναμη

Ο άνθρωπος είναι ένα διαμάντι τυλιγμένο με διάφορα κουρέλια.

«Ο άνθρωπος είναι τέλειο ον. Εάν απορρίψει αυτό που δεν είναι, τότε θα παραμείνει μέσα σε αυτόν αυτό που πραγματικά είναι. Η εύρεση της αλήθειας είναι η απόρριψη εκείνου που δεν είναι αληθινό.

Ο άνθρωπος είναι ένα διαμάντι τυλιγμένο με διάφορα κουρέλια. Εάν αφαιρέσεις τα κουρέλια από τον άνθρωπο, τότε θα ανακαλύψεις το διαμάντι που κρύβει. Εάν το ψεύτικο καταπέσει, τότε θα παραμείνει το αληθινό μέσα σε αυτόν.

Η αλήθεια δεν είναι η συσσώρευση γνώσεων. Η αλήθεια δεν είναι ένα σωρό κανόνες, για το πώς πρέπει να είναι ένα ανθρώπινο πλάσμα. Η αλήθεια δεν είναι μια νοητική κατανόηση. Η αλήθεια είναι η αυθεντική ολότητα  αυτού που είναι ένα ανθρώπινο πλάσμα.

Εφόσον ο άνθρωπος είναι ευγενική σπορά, η αλήθεια του είναι επίσης ευγενική. Εφόσον ο δημιουργός είναι πάνσοφος, τότε και το δημιουργημά του στην αληθινή του μορφή, είναι σοφό επίσης. Εφόσον ο δημιουργός είναι πανάγαθος, τότε, και ο άνθρωπος στη φυσική του μορφή είναι επίσης πανάγαθος. Η εύρεση της αλήθειας ή η γνώση του εαυτού δεν είναι μια νοητική γνώση. Η εύρεση της αλήθειας είναι η απογύμνωση του ανθρώπου, από αυτό, που δεν είναι αλήθεια μέσα σε αυτόν. Η εύρεση της αλήθειας είναι ΑΦΑΙΡΕΣΗ  μέσα σε αυτόν και όχι πρόσθεση.»

 

Ελένη Ιεροδιακόνου – Αναζητώντας τη δύναμη

Οι σκέψεις σου δεν εισαι εσύ

«Αν δεν έχεις επαρκείς πληροφορίες για το ποιος αλήθεια είσαι, τότε μπορεί να απογοητευτείς από την εμφάνιση της ζωής. Εάν, όμως, γνωρίζεις ότι η ζωή σου μπορεί να πάρει τη μορφή που εσυ της δίνεις, τότε στέκεσαι πιο υπεύθυνα πάνω σε αυτήν. Είναι καλό να γνωρίζεις πως οι σκέψεις σου είναι οι κλωστές που θα κεντήσουν το έργο της ζωής σου. Τα χρώματα των κλωστών που θα χρησιμοποιήσεις θα είναι ανάλογα με το τελικό αποτέλεσμα του καμβά. Δεν μπορείς να χρησιμοποιείς σκούρα χρώματα και να αναρωτιέσαι γιατί ο καμβάς της ζωής σου είναι σκούρος. Αν οι σκέψεις – κλωστές σου είναι μαύρες , τότε μαύρο θα είναι και το κέντημα της ζωής σου.

Το πλέον βασικό που πρέπει να γνωρίζεις είναι ότι οι σκέψεις σου φέρουν αποτελέσματα. Ίσως πιστεύεις ότι οι σκέψεις απλά έρχονται και σε βρίσκουν. Ίσως πιστεύεις ότι οι σκέψεις απλά υπάρχουν μαζί με εσένα και εσύ δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι αυτό. Ίσως πιστεύεις ότι οι σκέψεις μορφοποιούνται αναλόγως των εξωτερικών συνθηκών της ζωής σου. Ίσως πιστεύεις ότι αν σου συμβαίνουν όμορφα πράγματα, εσύ σκέφτεσαι όμορφα, και αν σου συμβαίνουν άσχημα πράγματα, εσύ σκέφτεσαι άσχημα. Κι όμως, η αλήθεια είναι διαφορετική! Σκέφτεσαι όπως εσύ επιλέγεις να σκέφτεσαι.

Οι σκέψεις σου είναι δικό σου δημιούργημα και ταυτόχρονα είναι ο πιστός σου υπηρέτης. Αυτός ο υπηρέτης σε υπηρετεί νυχθημερόν. Είναι τόσο πιστός σε εσένα αυτός ο υπηρέτης, που θα θελήσει να σε ευχαριστήσει στο έπακρον. Εσύ προσέλαβες αυτόν τον υπηρέτη στη δική σου υπηρεσία και εκείνος είναι υποχρεωμένος να ακούει τα προστάγματά σου. Ανάλογα τις προσταγές που θα δώσεις σε αυτόν, ανάλογες θα είναι και οι υπηρεσίες του. Εάν εσύ επιλέγεις να σκέφτεσαι ότι είσαι δυστυχισμένος, τότε ο υπηρέτης αυτός θα δημιουργήσει μέσα στο σώμα σου τη δυστυχία. Εάν εσύ επιλέγεις να σκέφτεσαι ότι μισείς κάποιον, τότε ο πιστός σου υπηρέτης θα δημιουργήσει μέσα στο σώμα σου τοξίνες μίσους. Εάν αισθάνεσαι ότι η ζωή σου έχει όμορφα, αφανέρωτα μυστικά ακόμα να φέρει, τότε ο πιστός σου υπηρέτης θα δημιουργήσει μέσα στο σώμα σου ευχαρίστηση.

Οι σκέψεις σου δεν είσαι εσύ. Οι σκέψεις σου απλά σε υπηρετούν. Εσύ είσαι ο αρχηγός στο δικό σου σύμπαν. Οι σκέψεις είναι κλωστές στο κέντημά σου και εσύ είσαι αυτός που κεντά».

Ελένη Ιεροδιακόνου - Αναζητώντας τη δύναμη

Να συνειδητοποιήσεις τη γελοιότητα της ζωής σου

“Oι άνθρωποι είναι παγιδευμένοι σε όλα τα μοντέλα ζωής γιατί έχουν ξεχάσει τον εαυτό τους την ελευθερία και την αγάπη μέσα τους. Αφήνονται σε έναν τρόπο ζωής ή θρήσκευμα ανάλογα με το σημείο γέννησης και αφήνονται σε αυτό μέχρι να πεθάνουν. Το μεγαλύτερο αστείο είναι ότι οι μονογαμικοί περιγελούν τους πολυγαμικούς και το αντίστροφο. Οι πολυγαμικοί τους άγαμους (σημ. εννοεί εκείνους που απέχουν από το σεξ, όχι αυτούς που δεν είναι παντρεμένοι)  και το αντίστροφο. Οι άγαμοι τους μονογαμικούς και το αντίστροφο. Μέσα σε κάθε έναν από εμάς υπάρχουν όλοι ταυτόχρονα. Και κάθε φορά που κατηγορείς κάτι είναι σαν να κατηγορείς τον εαυτό σου. Άλλωστε θυμάσαι πως έζησες τις προηγούμενες φορές; Θυμάσαι εσύ με τις τρεις φιλενάδες, τις μοναχικές σου ζωές; Κι εσύ που είσαι ταντριστής τώρα, θυμάσαι αν σε προηγούμενη ζωή δεν φωτίστηκες μέσα από τη γιόγκα του Πατάντζαλι; Όχι δεν θυμάσαι. Κι εσύ που στέκεσαι αυτάρεσκα στο γεγονός ότι διατηρείς τον νεκρό σου γάμο για τα παιδιά σου, κατηγορώντας αυτήν που τον χάλασε, θυμάσαι τι έκανες παλιά; Όχι. Κι εσύ που στέκεσαι αυτάρεσκα στην αποχή σου από το σεξ, κατηγορώντας τον φίλο σου που έχει πολλές σχέσεις, θυμάσαι τα όργια των προηγούμενων ζωών; Όχι, δεν θυμάσαι.

Παρ’όλα αυτά επικρίνεις τα πάντα, ξεχνώντας ότι όλοι είμαστε ένα και ότι το μόνο που μας χωρίζει είναι οι αντιλήψεις μας. Τίποτα άλλο. Κανένας δεν είναι καλύτερος η χειρότερος. Κανείς δεν είναι καθαρός ή βρώμικος αυτές είναι ανθρώπινες επινοήσεις και διαχωρισμοί. Είναι σκαρφίσματα του εγώ, απλώς για να μας κάνει να αισθανόμαστε καλά. Το εγώ έχει τη μανία να πιστεύει ότι είναι μοναδικό και αλάθητο. Ότι φέρει όλη την αλήθεια και όλη τη χάρη και ότι οι υπόλοιποι είναι λίγοι και ψεύτικοι. Αυτός που λειτουργεί με το εγώ είναι ηθικός, σωστός, έξυπνος, σε αντιδιαστολή με κάποιους άλλους. Το εγώ μπορεί επίσης να δημιουργεί ακριβώς τα αντίθετα χαρακτηριστικά. Σε κάνει ανήθικο, λάθος και χαζό σε αντιδιαστολή με κάποιους άλλους. Ο εγωισμός φέρνει διαχωρισμό και κριτική. Μέσα μας και έξω μας. Το μη εγώ είναι αυτό που θα σε οδηγήσει σε μια νέα κατάσταση ύπαρξης, σε μια νέα κατανόηση και θα φτιάξει μια καινούργια γη. Το μη εγώ είναι η μη ταύτιση και η μη ταύτιση είναι η μη προσκόλληση και η μη προσκόλληση είναι να συνειδητοποιήσεις τη γελοιότητα της ζωής σου. Όταν συνειδητοποιήσεις πόσο γελοία είναι αυτά που πιστεύεις και αυτά που περιμένεις, τότε η φώτιση είναι κοντά.”

 Ελένη Ιεροδιακόνου - Το ταμπού της φώτισης

Το σκοτάδι έχει τους δικούς του, ύπουλους τρόπους να εξαπλώνεται

«Το φως που εκπέμπουν κάποιοι φωτισμένοι στη Γη δεν είναι αρκετό για να διαλύσει το σκοτάδι. Και αυτό γιατί το σκοτάδι έχει τους δικούς του, ύπουλους τρόπους να εξαπλώνεται. Ακόμα κι αυτό που μπορεί να ειπωθεί σαν αλήθεια, το σκοτάδι θα το διαστρεβλώσει για να φέρει τα αποτελέσματα του διαχωρισμού και του πολέμου. Το σκοτάδι ζει από την ενέργεια του πολέμου, της άγνοιας και του φόβου. Η ενέργεια που παράγεται από τους ανθρώπους, ζώντας μέσα σε αυτό, τροφοδοτεί και αυξάνει την κυριαρχία του σκοταδιού. Η αγάπη και η ειρήνη παράγουν ενέργεια. Αυτή η ενέργεια παράγεται από τους ανθρώπους που τα βιώνουν. Το μίσος και η εκδίκηση παράγουν ενέργεια. Αυτή η ενέργεια παράγεται από τους ανθρώπους που τα βιώνουν. Όσο περισσότεροι άνθρωποι παράγουν αυτά τα συναισθήματα τόσο περισσότερο το σκοτάδι εδραιώνεται στη Γη. Η μισαλλοδοξία που καλλιεργείται μέσα από διαφορετικές θρησκείες και απόψεις, χρησιμοποιώντας το όνομα του Θεού, επαυξάνει το σκοτάδι και την κυριαρχία του στη Γη.

Το γνωστό «η βασιλεία των ουρανών είναι μέσα σας» πέρασε στα ψιλά, αφήνοντας μια περίεργη γεύση στο στόμα των ανθρώπων. Αντί να του δώσουν σημασία, άφησαν τους «ειδικούς» να ασχολούνται με αυτό. Οι άνθρωποι αρέσκονται στους ειδικούς, στους θεούς το σκοτάδι υπέβαλε με μεθοδευμένους τρόπους ότι αυτοί είναι ανάξιοι και ότι κάποιοι άλλοι ξέρουν καλύτερα. Μέσα στην άγνοιά τους οι άνθρωποι δημιούργησαν τεράστια προβλήματα, όπως φτώχεια, πολέμους, δυστυχία, και πρέπει τώρα να ασχολούνται με αυτά. Πρέπει να λύσουν τα προβλήματα που οι ίδιοι δημιούργησαν κατηγορώντας κάποιους άλλους, τη μοίρα τους ή τον Θεό. Άφησαν τους ειδικούς να ασχολούνται με το «πνεύμα» που παραποιημένο ελέγχει πάλι την ανθρωπότητα. Ο άνθρωπος πίστεψε ότι δεν έχει δυνατότητα επιλογής, δεν γνωρίζει τι να κάνει και ασχολείται μόνο με τα της επιβίωσης. Για να αποτελειώσουν αυτό το έργο, αχρήστευσαν κομμάτια του DNA που τον ενώνουν με τη μνήμη του, το παρελθόν του, τις ύψιστες δυνατότητες του θεϊκού εαυτού του. Έτσι παραμένει κίνδυνος και χειραγωγήσιμος στα χέρια του σκοταδιού.»

Ελένη Ιεροδιακόνου -  Το ταμπού της φώτισης

Η θεραπεία του σώματός μας είναι δική μας υπόθεση

«Όσοι έχουν ασχοληθεί ακόμα και επιπόλαια με τις θεραπείες θα γνωρίζουν ότι οι περισσότερες ασθένειες είναι ψυχοσωματικές. Αρρωσταίνουμε γιατί ζούμε λάθος, σκεφτόμαστε λάθος, επιλέγουμε λάθος, έχουμε κακές σχέσεις, παραμένουμε σε κακές σχέσεις, έχουμε λάθος προτεραιότητες. Ποιος είναι αυτός που θα εγγυηθεί ότι αν σε ένα τέτοιο θεραπευτήριο δεις βελτίωση ή θεραπεία, όταν γυρίσεις στον παλιό καλό σου εαυτό που σε οδήγησε στην ασθένεια δεν θα ξανανοσήσεις; Κανένας.
(…)

Η θεραπεία του σώματός μας είναι δική μας υπόθεση. Η θεραπεία δεν βρίσκεται στο τσεπάκι του θεραπευτή. Ο θεραπευτής μπορεί να παρέχει την απαιτούμενη ενέργεια, αλλά ποιος μπορεί να εγγυηθεί για το αν εσύ μπορείς να την… παραλάβεις; Ποιος εγγυάται για το αν εσύ μπορείς να τη διαχειριστείς με έναν τέτοιο τρόπο ώστε να μεταβάλεις μόνιμα το σώμα σου; Ποιος εγγυάται για το τι θα κάνεις όταν επιστρέψεις στις γνωστές σου συνήθειες; Η θεραπεία προυποθέτει μια συνειδητή προσπάθεια να «καθαριστείς» από όλες τις αιτίες που σου προκάλεσαν αυτή τη δυσαρμονία. Ο θεραπευτής δεν μπορεί να θεραπεύσει κάποιον που δεν αναλαμβάνει την ευθύνη της θεραπείας του και δεν είναι συνειδητός σε αυτό. 

Ζούμε σε έναν κόσμο όπου κανένας δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες του. Σε έναν κόσμο που αρέσκεται στους θεούς, τους αρχηγούς, τους ειδικούς, τους θεραπευτές, και κανείς δεν παίρνει την απόφαση να βρει το θεό, τον αρχηγό, τον ειδικό, τον θεραπευτή μέσα του. 

Επαναλαμβάνω: Ό,τι σου δίνεται από κάποιον άλλο δεν είναι ποτέ δικό σου. Μπορεί να είναι προσωρινό ή δανεικό.»

Ελένη Ιεροδιακόνου - Το ταμπού της φώτισης

Ό,τι ακούτε που σας γεμίζει φόβο, αποκλεισμό και αδιέξοδο

«Ό,τι ακούτε που σας γεμίζει φόβο, αποκλεισμό και αδιέξοδο, από όπου και να προέρχεται, είναι ψευδές. Ό,τι σας σκλαβώνει και σας απελπίζει προέρχεται από το σκοτάδι (όχι το ύψιστο των δυνατοτήτων του θεϊκού εαυτού μας). 

(…) 

Αληθινό και φωτεινό είναι αυτό που σε μεγαλώνει, σε ζεσταίνει, σε ελευθερώνει και σε αγαπά. Αν οι πληροφορίες ή οι διδασκαλίες που έχετε σας προκαλούν φόβο ή αίσθηση ασφυξίας, είναι ψεύτικες και σκοτεινές.

Έτσι οι γιόγκικες θρησκείες (σημ. «γιόγκικες» ονομάζει όσες λειτουργούν μέσα από τις αντιθέσεις/δυαδισμό π.χ. καλό-κακό) κάνουν τους ανθρώπους σκλάβους. Στους ανθρώπους έχουν ειπωθεί αρκετά πράγματα, υπεραπλουστευμένα, και πολλές φορές εσφαλμένα, στην προσπάθεια κάποιων να βοηθήσουν τη Γη. Η περιορισμένη οπτική και συνειδητότητα των ανθρώπων δημιούργησε την αναγκαιότητα περιορισμένων και υποτιμητικών θεωριών για να υποκινηθούν προς την ελευθερία. Το να κάνεις καλές πράξεις για να πας στον παράδεισο είναι μια από αυτές. Το να σε περιμένει η κόλαση μετά από αυτή τη ζωή, αν δεν υπακούς τις εντολές, είναι μια άλλη. Το να τρως πιλάφια περιτριγυρισμένος από τα ουρί του παραδείσου αν ζήσεις μια ενάρετη ζωή, είναι επίσης μια άλλη.

 Η αλήθεια είναι ότι απλώς έχουμε ξεχάσει ποιοι είμαστε και έτσι δημιουργούμε πόνο στον εαυτό μας και στους άλλους. Αυτός ο πόνος είναι μέρος της συνειδητότητάς μας και της πραγματικότητάς μας. Αυτός ο πόνος δεν είναι τίποτα άλλο από τη λήθη της αγάπης. Η σωστή σύνδεση με αυτή την αγάπη καθαρίζει το κάρμα και τις επώδυνες για εμάς και για τους άλλους συνήθειες. Η βασιλεία των ουρανών είναι μέσα μας. Είναι καιρός να ξεκλειδώσουμε και να αφυπνίσουμε αυτόν τον παράδεισο και να πάψουμε να ζούμε στον σκλαβωμένο κόσμο των ψευδαισθήσεων.»

Ελένη Ιεροδιακόνου - Το ταμπού της φώτισης

Τη δύναμη ενός λιονταριού και την ευαισθησία μιας δροσοσταλίδας

"Τα συναισθήματα, αλλά και οι σκέψεις είναι πράγματα. Η δόνηση σου είναι ανάλογη με το πώς αισθάνεσαι και το τι σκέφτεσαι. Εάν η δόνηση σου μυρίζει Θεό, τότε δεν υπάρχει κάρμα. Εάν οι σκέψεις σου είναι αγνές, τότε καίγεται το κάρμα. Εάν η ενέργεια σου αποκολληθεί από τα έγκατα της γης, τότε εξαφανίζεται το κάρμα. Εάν καθαρίσεις τη γη που πατάς, τότε δεν σε ακουμπά το κάρμα.

Εάν επιλέγεις τη χάρη, ζήσε τη χάρη. Εάν επιλέγεις το κάλλιστο, γίνε το κάλλιστο. Εάν αγαπάς την ομορφιά, γίνε η ομορφιά. Εάν αναζητάς τη χάρη, άρχισε συνειδητά να τη προσκαλείς.

Ζήσε τη ζωή σου προσεκτικά και όμορφα! Να έχεις τη δύναμη ενός λιονταριού και την ευαισθησία μιας δροσοσταλίδας. Τη δύναμη θα τη χρειαστείς για να πατάξεις την άγνοια. Και την ευαισθησία θα τη χρειαστείς για να θωπεύσεις το άπειρο. Άρχισε να ετοιμάζεσαι για το ταξίδι. Η επιλογή έγινε…Η μέρα ξημέρωσε και τα καραβάνια της αγάπης ετοιμάζονται. Πάρε σειρά!"

 

Ελένη Ιεροδιακόνου – Τα 7 κλειδιά της χάρης

Κύριος των συναισθημάτων και σκέψεων

«Εκείνος που δεν μπορεί να ελέγξει τα συναισθήματα του δυσκολεύεται να πάει στην αλήθεια. Εκείνος που δεν είναι κύριος του εαυτού του, δεν μπορεί να προχωρήσει εύκολα. Εκείνος που άγεται και φέρεται, είναι σχεδόν αδύνατον να φτάσει στον στόχο του. Εκείνος που το κέντρο του, γίνονται τα γεγονότα έξω από αυτόν, δυσκολεύεται να επικεντρωθεί μέσα του.

Εκείνος που προσκολλάται με τα φαινόμενα και γινόμενα έξω από αυτόν, δυσκολεύεται να ενωθεί με τον Θεό.

Ένας άνθρωπος (γυναίκα ή άντρας) στη φυσιολογική του μορφή είναι κύριος των συναισθημάτων και σκέψεων του. Αυτός ο άνθρωπος (ο κύριος του εαυτού του) δεν εξαρτάται από τις συνθήκες έξω από αυτόν. Επίσης δεν εξαρτάται από το τι σκέφτονται οι άλλοι γι αυτόν. Δεν πασχίζει να κρατήσει κάτι για τον εαυτό του και κινείται σταθερά στο απόλυτα καλό. Δεν φοβάται να αφήσει εκείνα που τον κρατούν δέσμιο, και είναι έτοιμος συνεχώς για την όποια θετική διερεύνηση. Η αναζήτηση του Θεού είναι η ύψιστη δίψα που κάποιος άνθρωπος μπορεί να έχει. Εάν κάποιος δεν διαθέτει ακλόνητη θέληση, τότε πως θα το κάνει; Εάν κάποιος δεν έχει πάρει αμετάκλητη απόφαση να πάει προς τα εκεί, τότε πως θα τα καταφέρει; Η θέληση και η δύναμη είναι απαραίτητα στοιχεία που κάποιος πρέπει να διαθέτει, για να πάει προς τον στόχο του.»

Ελένη Ιεροδιακόνου - Τα 7 κλειδιά της χάρης 

Η αναζήτηση της ευτυχίας

Η αναζήτηση της ευτυχίας από μόνη της δημιουργεί μία ένταση. Και αυτό, επειδή ο άνθρωπος είναι ήδη ευτυχισμένος αλλά δεν το γνωρίζει. Ο άνθρωπος αναζητά την ευτυχία, επειδή μέσα του βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση. Εάν αυτή η κατάσταση συνείδησης έχει ξεχαστεί, τότε θα μπει σε αγωνία για να την ξαναβρεί. Για να βιώσει την ευτυχία, θα προσπαθήσει να εδραιώσει κάποιες συνθήκες έξω από αυτόν. Η συγκέντρωση του ανθρώπου στην εδραίωση των τέλειων εξωτερικών συνθηκών, για την επίτευξη της ευτυχίας, προκαλεί ένταση μέσα σε αυτόν. Αυτό συμβαίνει, επειδή οι συνθήκες έξω από αυτόν δεν είναι σταθερές και δεν εξαρτώνται πάντα από τις επιθυμίες του. Έτσι, τα απραγματοποίητα όνειρα και οι απραγματοποίητες ιδανικές συνθήκες, τοποθετούν τον άνθρωπο σε μία διαρκή αγωνία.

Η εχθρότητα από την άλλη, βρίσκεται εκεί, επειδή έχει την τάση να επιρρίπτει ευθύνες σε κάποιους άλλους για την μη “ τέλεια” ζωή του. Έτσι, οι άνθρωποι, οι συνθήκες και οι καταστάσεις έξω από αυτόν, που δεν πληρούν τις προσδοκίες του γίνονται οι “ εχθροί” του, εφόσον εχθρεύονται την ευτυχία του. Όσο περισσότερο ένας άνθρωπος “ κρέμεται” από τους άλλους ή από τις εξωτερικές συνθήκες για να γίνει ευτυχισμένος, τόσο περισσότερο, εχθρότητα και αγωνία αναπτύσσονται μέσα σε αυτόν. Ο αληθινός πνευματικός δρόμος ή Δάσκαλος, γυρίζει την προσοχή του ανθρώπου μέσα σε αυτόν, για την ενθύμηση της ευτυχίας μέσα του. Γι αυτό και οι πανάρχαιες νουθεσίες για μη- προσκόλληση και μη-ταύτιση είναι αιώνιες και αλάθητες.

Είναι καλό για έναν άνθρωπο να θυμάται, ότι μπορεί να βιώσει ευτυχία, επειδή αυτό υπάρχει σαν εκπομπή από την “κατασκευή” του. Ο άνθρωπος μπορεί να βιώσει την ευτυχία, όταν οι συνθήκες είναι ιδανικές, επειδή είναι σε θέση να βιώσει την ευτυχία. Μέσα στον άνθρωπο βρίσκεται η ευτυχία. Οι συνθήκες έξω, απλά γίνονται η αφορμή για να βιώσει την ευτυχία. Εάν όμως ο άνθρωπος στραφεί μέσα του, τότε θα φτάσει σε ένα σημείο που θα μπορεί να βιώνει την ευτυχία, ανεξαρτήτως εξωτερικών αφορμών και συνθηκών. Η στροφή του ανθρώπου από έξω προς τα μέσα, όπως και η εύρεση της εσωτερικής ευτυχίας ( χωρίς προϋποθέσεις) είναι το όνειρο κάθε ψυχής."

Ελένη Ιεροδιακόνου