Το σκοτάδι έχει τους δικούς του, ύπουλους τρόπους να εξαπλώνεται

«Το φως που εκπέμπουν κάποιοι φωτισμένοι στη Γη δεν είναι αρκετό για να διαλύσει το σκοτάδι. Και αυτό γιατί το σκοτάδι έχει τους δικούς του, ύπουλους τρόπους να εξαπλώνεται. Ακόμα κι αυτό που μπορεί να ειπωθεί σαν αλήθεια, το σκοτάδι θα το διαστρεβλώσει για να φέρει τα αποτελέσματα του διαχωρισμού και του πολέμου. Το σκοτάδι ζει από την ενέργεια του πολέμου, της άγνοιας και του φόβου. Η ενέργεια που παράγεται από τους ανθρώπους, ζώντας μέσα σε αυτό, τροφοδοτεί και αυξάνει την κυριαρχία του σκοταδιού. Η αγάπη και η ειρήνη παράγουν ενέργεια. Αυτή η ενέργεια παράγεται από τους ανθρώπους που τα βιώνουν. Το μίσος και η εκδίκηση παράγουν ενέργεια. Αυτή η ενέργεια παράγεται από τους ανθρώπους που τα βιώνουν. Όσο περισσότεροι άνθρωποι παράγουν αυτά τα συναισθήματα τόσο περισσότερο το σκοτάδι εδραιώνεται στη Γη. Η μισαλλοδοξία που καλλιεργείται μέσα από διαφορετικές θρησκείες και απόψεις, χρησιμοποιώντας το όνομα του Θεού, επαυξάνει το σκοτάδι και την κυριαρχία του στη Γη.

Το γνωστό «η βασιλεία των ουρανών είναι μέσα σας» πέρασε στα ψιλά, αφήνοντας μια περίεργη γεύση στο στόμα των ανθρώπων. Αντί να του δώσουν σημασία, άφησαν τους «ειδικούς» να ασχολούνται με αυτό. Οι άνθρωποι αρέσκονται στους ειδικούς, στους θεούς το σκοτάδι υπέβαλε με μεθοδευμένους τρόπους ότι αυτοί είναι ανάξιοι και ότι κάποιοι άλλοι ξέρουν καλύτερα. Μέσα στην άγνοιά τους οι άνθρωποι δημιούργησαν τεράστια προβλήματα, όπως φτώχεια, πολέμους, δυστυχία, και πρέπει τώρα να ασχολούνται με αυτά. Πρέπει να λύσουν τα προβλήματα που οι ίδιοι δημιούργησαν κατηγορώντας κάποιους άλλους, τη μοίρα τους ή τον Θεό. Άφησαν τους ειδικούς να ασχολούνται με το «πνεύμα» που παραποιημένο ελέγχει πάλι την ανθρωπότητα. Ο άνθρωπος πίστεψε ότι δεν έχει δυνατότητα επιλογής, δεν γνωρίζει τι να κάνει και ασχολείται μόνο με τα της επιβίωσης. Για να αποτελειώσουν αυτό το έργο, αχρήστευσαν κομμάτια του DNA που τον ενώνουν με τη μνήμη του, το παρελθόν του, τις ύψιστες δυνατότητες του θεϊκού εαυτού του. Έτσι παραμένει κίνδυνος και χειραγωγήσιμος στα χέρια του σκοταδιού.»

Ελένη Ιεροδιακόνου -  Το ταμπού της φώτισης

Η θεραπεία του σώματός μας είναι δική μας υπόθεση

«Όσοι έχουν ασχοληθεί ακόμα και επιπόλαια με τις θεραπείες θα γνωρίζουν ότι οι περισσότερες ασθένειες είναι ψυχοσωματικές. Αρρωσταίνουμε γιατί ζούμε λάθος, σκεφτόμαστε λάθος, επιλέγουμε λάθος, έχουμε κακές σχέσεις, παραμένουμε σε κακές σχέσεις, έχουμε λάθος προτεραιότητες. Ποιος είναι αυτός που θα εγγυηθεί ότι αν σε ένα τέτοιο θεραπευτήριο δεις βελτίωση ή θεραπεία, όταν γυρίσεις στον παλιό καλό σου εαυτό που σε οδήγησε στην ασθένεια δεν θα ξανανοσήσεις; Κανένας.
(…)

Η θεραπεία του σώματός μας είναι δική μας υπόθεση. Η θεραπεία δεν βρίσκεται στο τσεπάκι του θεραπευτή. Ο θεραπευτής μπορεί να παρέχει την απαιτούμενη ενέργεια, αλλά ποιος μπορεί να εγγυηθεί για το αν εσύ μπορείς να την… παραλάβεις; Ποιος εγγυάται για το αν εσύ μπορείς να τη διαχειριστείς με έναν τέτοιο τρόπο ώστε να μεταβάλεις μόνιμα το σώμα σου; Ποιος εγγυάται για το τι θα κάνεις όταν επιστρέψεις στις γνωστές σου συνήθειες; Η θεραπεία προυποθέτει μια συνειδητή προσπάθεια να «καθαριστείς» από όλες τις αιτίες που σου προκάλεσαν αυτή τη δυσαρμονία. Ο θεραπευτής δεν μπορεί να θεραπεύσει κάποιον που δεν αναλαμβάνει την ευθύνη της θεραπείας του και δεν είναι συνειδητός σε αυτό. 

Ζούμε σε έναν κόσμο όπου κανένας δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες του. Σε έναν κόσμο που αρέσκεται στους θεούς, τους αρχηγούς, τους ειδικούς, τους θεραπευτές, και κανείς δεν παίρνει την απόφαση να βρει το θεό, τον αρχηγό, τον ειδικό, τον θεραπευτή μέσα του. 

Επαναλαμβάνω: Ό,τι σου δίνεται από κάποιον άλλο δεν είναι ποτέ δικό σου. Μπορεί να είναι προσωρινό ή δανεικό.»

Ελένη Ιεροδιακόνου - Το ταμπού της φώτισης

Ό,τι ακούτε που σας γεμίζει φόβο, αποκλεισμό και αδιέξοδο

«Ό,τι ακούτε που σας γεμίζει φόβο, αποκλεισμό και αδιέξοδο, από όπου και να προέρχεται, είναι ψευδές. Ό,τι σας σκλαβώνει και σας απελπίζει προέρχεται από το σκοτάδι (όχι το ύψιστο των δυνατοτήτων του θεϊκού εαυτού μας). 

(…) 

Αληθινό και φωτεινό είναι αυτό που σε μεγαλώνει, σε ζεσταίνει, σε ελευθερώνει και σε αγαπά. Αν οι πληροφορίες ή οι διδασκαλίες που έχετε σας προκαλούν φόβο ή αίσθηση ασφυξίας, είναι ψεύτικες και σκοτεινές.

Έτσι οι γιόγκικες θρησκείες (σημ. «γιόγκικες» ονομάζει όσες λειτουργούν μέσα από τις αντιθέσεις/δυαδισμό π.χ. καλό-κακό) κάνουν τους ανθρώπους σκλάβους. Στους ανθρώπους έχουν ειπωθεί αρκετά πράγματα, υπεραπλουστευμένα, και πολλές φορές εσφαλμένα, στην προσπάθεια κάποιων να βοηθήσουν τη Γη. Η περιορισμένη οπτική και συνειδητότητα των ανθρώπων δημιούργησε την αναγκαιότητα περιορισμένων και υποτιμητικών θεωριών για να υποκινηθούν προς την ελευθερία. Το να κάνεις καλές πράξεις για να πας στον παράδεισο είναι μια από αυτές. Το να σε περιμένει η κόλαση μετά από αυτή τη ζωή, αν δεν υπακούς τις εντολές, είναι μια άλλη. Το να τρως πιλάφια περιτριγυρισμένος από τα ουρί του παραδείσου αν ζήσεις μια ενάρετη ζωή, είναι επίσης μια άλλη.

 Η αλήθεια είναι ότι απλώς έχουμε ξεχάσει ποιοι είμαστε και έτσι δημιουργούμε πόνο στον εαυτό μας και στους άλλους. Αυτός ο πόνος είναι μέρος της συνειδητότητάς μας και της πραγματικότητάς μας. Αυτός ο πόνος δεν είναι τίποτα άλλο από τη λήθη της αγάπης. Η σωστή σύνδεση με αυτή την αγάπη καθαρίζει το κάρμα και τις επώδυνες για εμάς και για τους άλλους συνήθειες. Η βασιλεία των ουρανών είναι μέσα μας. Είναι καιρός να ξεκλειδώσουμε και να αφυπνίσουμε αυτόν τον παράδεισο και να πάψουμε να ζούμε στον σκλαβωμένο κόσμο των ψευδαισθήσεων.»

Ελένη Ιεροδιακόνου - Το ταμπού της φώτισης

Τη δύναμη ενός λιονταριού και την ευαισθησία μιας δροσοσταλίδας

"Τα συναισθήματα, αλλά και οι σκέψεις είναι πράγματα. Η δόνηση σου είναι ανάλογη με το πώς αισθάνεσαι και το τι σκέφτεσαι. Εάν η δόνηση σου μυρίζει Θεό, τότε δεν υπάρχει κάρμα. Εάν οι σκέψεις σου είναι αγνές, τότε καίγεται το κάρμα. Εάν η ενέργεια σου αποκολληθεί από τα έγκατα της γης, τότε εξαφανίζεται το κάρμα. Εάν καθαρίσεις τη γη που πατάς, τότε δεν σε ακουμπά το κάρμα.

Εάν επιλέγεις τη χάρη, ζήσε τη χάρη. Εάν επιλέγεις το κάλλιστο, γίνε το κάλλιστο. Εάν αγαπάς την ομορφιά, γίνε η ομορφιά. Εάν αναζητάς τη χάρη, άρχισε συνειδητά να τη προσκαλείς.

Ζήσε τη ζωή σου προσεκτικά και όμορφα! Να έχεις τη δύναμη ενός λιονταριού και την ευαισθησία μιας δροσοσταλίδας. Τη δύναμη θα τη χρειαστείς για να πατάξεις την άγνοια. Και την ευαισθησία θα τη χρειαστείς για να θωπεύσεις το άπειρο. Άρχισε να ετοιμάζεσαι για το ταξίδι. Η επιλογή έγινε…Η μέρα ξημέρωσε και τα καραβάνια της αγάπης ετοιμάζονται. Πάρε σειρά!"

 

Ελένη Ιεροδιακόνου – Τα 7 κλειδιά της χάρης

Ο πόνος σου δίνει συνειδητότητα

“Ο πόνος σου δίνει συνειδητότητα. Ο πόνος σου δίνει το αίσθημα της αλλαγής, ότι πρέπει να ανανεωθείς, πρέπει να ξαναγεννηθείς. Έτσι όπως είσαι, υποφέρεις, γι αυτό κάτι πρέπει να γίνει.

(...)

Ο πόνος φέρνει τη συνειδητότητα, αλλά όσο περισσότερο συνειδητός γίνεσαι, τόσο εξαφανίζεται ο πόνος.

(...)

Όταν υποφέρεις, σπαταλάς ενέργεια. Μέσα στην αγωνία σου, σπαταλάς ενέργεια, γίνεται διαρροή ενέργειας. Όποτε υπάρχει πόνος, ταρακούνησε τον εαυτό σου. Κλείσε τα μάτια και κοίταξε τον πόνο. Όποιος κι αν είναι - διανοητικός, σωματικός, υπαρξιακός – όποιος κι αν είναι, κοίταξέ τον, διαλογίσου πάνω σε αυτόν. Κοίταξέ τον σαν να πρόκειται για ένα αντικείμενο. 

Όταν κοιτάζεις τον πόνο σου σαν αντικείμενο, είσαι χωρισμένος από αυτόν, δεν είσαι πλέον ταυτισμένος μαζί του. Η γέφυρα έχει κοπεί. Και τότε η ενέργεια που επρόκειτο να πάει στον πόνο, δεν θα πάει, επειδή η γέφυρα έπαψε να υπάρχει. Η γέφυρα είναι η ταύτιση. Αν αισθάνεσαι ότι είσαι το σώμα, τότε η ενέργεια πηγαίνει στο σώμα. Όπου αισθάνεσαι ταύτιση, η ενέργεια σου πηγαίνει εκεί.”

Osho - Ο σπόρος του σιναπιού

Το Εγώ λατρεύει να παραπονιέται

«Το Εγώ λατρεύει να παραπονιέται για διάφορα πράγματα που κάνουν οι άλλοι. Και όσο περισσότερο παραπονιέται τόσο αυξάνεται μέσα μας η αίσθηση ότι εμείς είμαστε οι σωστοί και οι άλλοι λάθος. Ο κόσμος είναι γεμάτος από ανθρώπους που μας δίνουν αφορμές να παραπονιόμαστε. Και η ζωή το κάνει αυτό όχι για να σου σπάσει τα νεύρα αλλά για να σε κάνει πιο συνειδητό. Δεν είναι ότι κάποιο κακό δαιμόνιο έβαλε τους ανθρώπους αυτούς γύρω σου για να σε κάνουν δυστυχισμένο. Οι προσδοκίες σου να συμπεριφέρονται οι άλλοι με έναν συγκεκριμένο τρόπο είναι που σε κάνoυν δυστυχισμένο.»

Eckhart Tolle

Κοίταξε εκείνους που καλούν

"Κοίταξε εκείνους που καλούν. 

Τι ομορφιά! Όχι μόνο ατενίζουνε την ομορφιά, 

μα θα τη μοιραζόντουσαν μαζί σου. 

Το να μοιράζεσαι είναι η εγγύηση της νίκης.

 Και οι λέξεις που ξεκλειδώνουν είναι καθαρές. 

Λίγοι όμως ξέρουν πως να τις εφαρμόσουν στις θύρες."

Φύλλα απο τον κήπο του Μορυα (βιβλίο πρώτο)