Παρασκευή, 2 Αυγούστου 2019

Τι υπέροχο μέρος που θα μπορούσε να είναι η γη



"Τι υπέροχο μέρος που θα μπορούσε να είναι η γη με τόσο πολλή ομορφιά που υπάρχει, τόσο μεγαλείο, τόσο άφθαρτη ομορφιά! Είμαστε παγιδευμένοι στον πόνο και δε νοιαζόμαστε να ξεφύγουμε απ'αυτόν ακόμα κι όταν κάποιος μας δείχνει το δρόμο. Δεν ξέρω, αλλά νιώθει κανείς να φλέγεται από αγάπη. Υπάρχει μια άσβεστη φλόγα. Νιώθει ότι έχει τόσο πολλή από αυτή, που θέλει να τη δώσει σε όλους. Και το κάνει. Είναι σαν ένα ποτάμι που κυλάει με ορμή, που ποτίζει και δίνει ζωή σε κάθε πόλη και χωριό. Μολύνεται από τις ανθρώπινες βρομιές που πέφτουν σε αυτό, αλλά σύντομα τα νερά καθαρίζονται από μόνα τους και συνεχίζουν να τρέχουν. Τίποτα δεν μπορεί να καταστρέψει την αγάπη, γιατί τα πάντα διαλύονται μέσα σ'αυτήν: το καλό και το κακό, το άσχημο και το όμορφο. Είναι το μοναδικό πράγμα που είναι αυτό το ίδιο αιωνιότητα."

Jiddu Krishnamurti - Γράμματα σε μια νεαρή φίλη




Τρίτη, 30 Ιουλίου 2019

O χορός του Σίβα είναι ο χορός της υποατομικής ύλης




«Η παρομοίωση του κοσμικού χώρου βρήκε τη βαθύτερη και ωραιότερη έκφρασή της στον Ινδουισμό, με την εικόνα του θεού – χορευτή Σίβα. Ο θεός Σίβα, που η λατρεία του είναι η πιο διαδεδομένη στην Ινδία, σε μια από τις γνωστότερες ενσαρκώσεις του, παρουσιάζεται ως βασιλιάς των χορευτών. Οι ινδουιστές θεωρούν ότι κάθε εκδήλωση της ζωής αποτελεί ένα μέρος της μεγάλης ρυθμικής εναλλαγής ανάμεσα στη δημιουργία και την καταστροφή, ανάμεσα στο θάνατο και την αναγέννηση. Ο χορός του Σίβα συμβολίζει ακριβώς αυτό τον αιώνιο ρυθμό του θανάτου και της ζωής.»
(..)
«Το πάνω δεξί χέρι του θεού βαστάει ένα τύμπανο και συμβολίζει των πρώτο ήχο της δημιουργίας. Το πάνω αριστερό χέρι βαστάει τη φλόγα, το σύμβολο της καταστροφής. Η ισορροπία ανάμεσα στα δυο επάνω χέρια αντιπροσωπεύει τη δυναμική ισορροπία ανάμεσα στη δημιουργία και την καταστροφή του κόσμου, που επισφραγίζεται από την ήρεμη έκφραση του προσώπου του θεού, όπου η πολικότητα της δημιουργίας και της καταστροφής χάνει τη σημασία της. Το δεύτερο δεξί χέρι με μια απλή χειρονομία λέει: «Μη φοβάσαι». Συμβολίζει τη διατήρηση, την προστασία, την ειρήνη, ενώ το κάτω αριστερό χέρι δείχνει κάτω το ανασηκωμένο πόδι, συμβολίζοντας τη λύτρωση από την ψευδαίσθηση της «μαγια».  Ο θεός χορεύει επάνω στο σώμα ενός δαίμονα, το σύμβολο της άγνοιας του ανθρώπου που πρέπει να κατανικηθεί για να έρθει η απελευθέρωση»
(…)
«Η σύγχρονη φυσική απέδειξε πως ο ρυθμός της δημιουργίας και τη καταστροφής δεν εκδηλώνεται μόνον στην εναλλαγή των εποχών ή στο θάνατο και τη ζωή των όντων, αλλά προπάντων αποτελεί αυτή καθαυτή την ουσία της άψυχης ύλης, εφόσον όλα τα υλικά σωματίδια «αυτό-αλληλεπιδρούν», εκπέμποντας και απορροφώντας στοιχειώδη σωματίδια. Με άλλα λόγια η σύγχρονη φυσική μας αποκάλυψε ότι κάθε υποατομικό σωματίδιο, όχι μόνον εκτελεί έναν ενεργειακό χορό, αλλά ότι είναι ένας ενεργειακός χορός, μια παλλόμενη εξελικτική διαδικασία δημιουργίας και καταστροφής.»
(…)
«Για τη μοντέρνα φυσική ο χορός του Σίβα είναι ο χορός της υποατομικής ύλης. Και όπως στα πλαίσια της ινδουιστικής μυθολογίας αποτελεί τον αδιάκοπο χορό της δημιουργία και της καταστροφής, που αφορά στο σύνολό του τον κόσμο, έτσι κι εδώ αντιπροσωπεύει τη βάση της ύπαρξης όλων των φυσικών φαινομένων. Πριν από εκατοντάδες χρόνια, οι ινδοί καλλιτέχνες δημιούργησαν τα πανέμορφα αγάλματα του χορευτή – θεού. Στις μέρες μας οι φυσικοί χρησιμοποίησαν την πιο πολύπλοκη τεχνολογία για να συλλάβουν και να εκφράσουν τον κοσμικό χορό. Οι φωτογραφίες από τους θαλάμους των σωματιδιακών συγκρούσεων επιβεβαίωσαν τον αδιάκοπο ρυθμό της δημιουργίας και της καταστροφής του σύμπαντος και αποτελούν οπτικές παραστάσεις ανάλογες προς τα αγάλματα του Σίβα, εφόσον εκφράζουν την ίδια ακριβώς αλήθεια. Έτσι η παρομοίωση του κοσμικού χορού ενοποιεί την αρχαία μυθολογία, τη θρησκευτική τέχνη και τη μοντέρνα φυσική.»

Fritjof Capra – Το Tαο και η Φυσική






Ο γενετικός κώδικας της ανθρωπότητας χειραγωγήθηκε



"Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε δυο ενεργές έλικες DNA και δέκα που είναι σε λανθάνουσα κατάσταση, εξαιτίας μιας γενετικής χειραγώγησης που έλαβε χώρα. Με την παροδική απόκρυψη ενός τόσο μεγάλου ποσοστού του θεϊκού δυναμικού μας, λειτουργούμε αυτή τη στιγμή στο περίπου 5-10% αυτού. Το δυναμικό αυτό εξαπλώνεται και διευρύνεται διαρκώς για καθέναν που εξελίσσεται προς τις ανώτερες και υψηλότερες διαστάσεις. 
Κατά τη διάρκεια της Λεμούριας εποχής, το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας λειτουργούσε με 36 πλήρεις έλικες DNA.Κατά τη διάρκεια της 'πτώσης', μια σταδιακή κάθοδος σε συνειδητότητα πραγματοποιήθηκε μέσα σε διάστημα χιλιάδων ετών, που προκάλεσε μια σταδιακή εξασθένιση των 24 ελίκων του DNA, αφήνοντας ενεργούς μόλις τους 12. Με το βύθισμα των δυο ηπείρων της Λεμουρίας και της Ατλαντίδας, άλλοι 10 έλικες DNA απενεργοποιήθηκαν. Σε αυτό το στάδιο, όλες οι προηγούμενες ικανότητές μας μπορούν σταδιακά να επανενεργοποιηθούν, καθώς ανοιγόμαστε στη δόνηση της ανιδιοτελούς αγάπης και στην ανώτερη συνειδητότητα.
Υπάρχουν εικασίες πως ο γενετικός κώδικας της ανθρωπότητας χειραγωγήθηκε, επειδή έπεφτε η συνειδητότητα. Η χειραγώγηση αυτή έγινε με τη σύμφωνη γνώμη των ανωτέρων επιπέδων της Διοικητικής Ιεραρχίας της Γης. Τα ανθρώπινα όντα δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν με τους 12 εναπομείναντες ενεργούς έλικες του DNA. Η συνέπεια της μείωσης ελίκων ήταν σοβαρή και επώδυνη.
Το χαμηλό επίπεδο συνειδητότητας επέφερε το "πέπλο" που κάλυψε τα διαφορετικά επίπεδα συνειδητότητας, για να μην υπάρξει ξανά κατάχρηση των δυνάμεών μας, όπως έκανε η ανθρωπότητα την περίοδο της Ατλαντίδας και της Λεμουρίας. Μας επέτρεψε να χρησιμοποιήσουμε την ελεύθερη βούλησή μας, ελεύθεροι από τις συνέπειες της μεγάλης κατάχρησης δύναμης που είχε γίνει τότε. Από τις εμπειρίες που αποκτήσαμε κερδίσαμε σε σοφία που διαρκεί."

Aurelia Louise Jones - TELOS, Η πρωτεύουσα της Λεμουρίας 
Αναδημοσίευση απο urantiacenter.gr







Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2019

Μόνο η Ψυχή που είναι ελεύθερη απο το χώρο, ζει αληθινά



"Μόνο η Ψυχή που είναι ελεύθερη απο το χώρο, ζει αληθινά. Όλα τα άλλα δεν είναι παρά δέσμευση, μια αλυσίδα απο την οποία πρέπει να ελευθερωθείς. Μην σκέφτεσαι ότι ο άνθρωπος είναι γεννημένος απο τη γη. Αν και έρχεται απο τη γη, είναι ένα πνεύμα γεννημένο απο το φως. Αλλά αν δεν το γνωρίζει αυτό, δεν μπορεί ποτέ να ελευθερωθεί. Το σκοτάδι αλυσοδένει την Ψυχή. Μόνο εκείνος που ψάχνει, μπορεί να ελπίζει ότι θα ελευθερωθεί. Γύρω σου πέφτουν οι σκιές. Το σκοτάδι καλύπτει όλο το χώρο. Λάμψε λοιπόν, ω Φως της ψυχής του ανθρώπου, και γέμισε το σκοτάδι του χώρου."

Οι σμαράγδινοι πίνακες του Θωθ του Ατλάντειου
(φωτό: Ίβιδα, το ιερό πουλί του Θωθ)





Ο χώρος που σκέφτεσαι να είναι ζωντανός, χαρούμενος και απεριόριστος




«Ένα βήμα πριν, σκέψου!
Όταν η σκέψη είναι διαυγής, 
ενδοφέρει την ακτινοβολία της καρδιάς
και της αγνής θέλησης.
Η αγάπη και η θέληση
κάνουν τρίγωνο με τη σκέψη
και προκαλούν θαύματα.
Ένα βήμα πριν, σκέψου!
Ο χώρος που σκέφτεσαι
να είναι ζωντανός, χαρούμενος και απεριόριστος.»


Νίκος Στεφανίδης  - Ένα βήμα πριν








Στο Σύμπαν υπάρχουν περίπου ένα τρισεκατομμύριο τρισεκατομμύρια άστρα




"Στο Σύμπαν υπάρχουν περίπου ένα τρισεκατομμύριο τρισεκατομμύρια άστρα. Όσοι είναι και οι κόκκοι της άμμου όλων των ωκεανών της Γης. Και απο την άλλη, στην ύλη που περιέχεται μέσα σε μια μόνο δαχτυλήθρα, βρίσκουμε ένα δισεκατομμύριο τρισεκατομμύρια άτομα. Που βρίσκεται λοιπόν τώρα το κέντρο του Σύμπαντος; Βρίσκεται άραγε ο άνθρωπος πραγματικά πολύ μακριά απο αυτό; Η μήπως το απροσδιόριστο αυτό κέντρο δεν είναι πραγματικά παρά θέμα προοπτικής και σχετικότητας;"

Διονύσης Σιμόπουλος - Είμαστε αστρόσκονη







Σάββατο, 20 Ιουλίου 2019

Aν δίχως στόχο, γιατί τούτο το αιώνιο ταξίδι;




17. Επίσης, ο Άγιος ήρθε επάνω σε μένα και είδα ένα λευκό κύκνο που έπλεε στο νερό.
18. Ανάμεσα στα φτερά του κάθισα, και οι αιώνες έφυγαν μακριά.
19. Έπειτα ο κύκνος πέταξε και καταδύθηκε και υψώθηκε, όμως δεν πήγαμε προς τα κάπου.
20. Ένα μικρό τρελό αγόρι που ταξίδευε μαζί μου μίλησε στον κύκνο και είπε:
21. Ποιος είσαι εσύ που επιπλέεις και πετάς και καταδύεσαι και υψώνεσαι στο κενό; Ιδού, τόσοι πολλοί αιώνες έχουν περάσει. Από πού έρχεσαι; Προς τα πού πηγαίνεις;
22. Και γελώντας τον επίπληξα, λέγοντας: Όχι από πού! Όχι προς τα πού!
23. Ο κύκνος, σιωπηλός, απάντησε: Τότε, αν δίχως στόχο, γιατί τούτο το αιώνιο ταξίδι;
24. Και ακούμπησα το κεφάλι μου στο Κεφάλι του Κύκνου και γέλασα, λέγοντας: Δεν υπάρχει χαρά ανείπωτη σε τούτο το άσκοπο φτερούγισμα; Δεν υπάρχει κούραση και ανυπομονησία για την επίτευξη κάποιου σκοπού;
25. Και ο κύκνος ήταν πάντα σιωπηλός. Αχ! Αλλά επιπλεύσαμε μέσα στην απέραντη Άβυσσο. Χαρά! Χαρά! Λευκέ κύκνε, εμψύχωνέ με πάντα ανάμεσα στις φτερούγες σου!
26. Ω σιωπή! Ω έκσταση! Ω τέλος των πραγμάτων, ορατών και αόρατων! Τούτο, δικό μου είναι όλο, εμένα που δεν είμαι.

Απόσπασμα από το Liber Cordis Cincti Serpente του Aleister Crowley. Μετάφραση δική μου. 
(ανάλυση του ποιήματος και άλλα... στον παρακάτω σύνδεσμο: