Όπως η βροχή ξεπλένει τα φύλλα

 

«H βροχή που πέφτει σήμερα από το πρωι πάνω στο ξερό χώμα είναι κάτι το υπέροχο, έτσι δεν είναι; Ξεπλένει τα φύλλα, αναζωογονεί τη γη. Και νομίζω ότι, έτσι όπως η βροχή ξεπλένει τα φύλλα, έτσι θα έπρεπε όλοι μας να ξεπλύνουμε το νου μας, που είναι καλυμμένος από τη σκόνη αιώνων, τη σκόνη εκείνου που αποκαλούμε γνώση, εμπειρία. Αν εσείς κι εγώ καθαρίζαμε το νου μας κάθε μέρα, τον ελευθερώναμε από τις αναπολήσεις του χθες, ο καθένας μας τότε θα είχε ένα φρέσκο νου, ένα νου ικανό να αντιμετωπίσει τα πάμπολλα προβλήματα της ζωής.»

 

Κρισναμούρτι – Η αίσθηση της ευτυχίας

 

 

Τι υπέροχο μέρος που θα μπορούσε να είναι η γη

"Τι υπέροχο μέρος που θα μπορούσε να είναι η γη με τόσο πολλή ομορφιά που υπάρχει, τόσο μεγαλείο, τόσο άφθαρτη ομορφιά! Είμαστε παγιδευμένοι στον πόνο και δε νοιαζόμαστε να ξεφύγουμε απ'αυτόν ακόμα κι όταν κάποιος μας δείχνει το δρόμο. Δεν ξέρω, αλλά νιώθει κανείς να φλέγεται από αγάπη. Υπάρχει μια άσβεστη φλόγα. Νιώθει ότι έχει τόσο πολλή από αυτή, που θέλει να τη δώσει σε όλους. Και το κάνει. Είναι σαν ένα ποτάμι που κυλάει με ορμή, που ποτίζει και δίνει ζωή σε κάθε πόλη και χωριό. Μολύνεται από τις ανθρώπινες βρομιές που πέφτουν σε αυτό, αλλά σύντομα τα νερά καθαρίζονται από μόνα τους και συνεχίζουν να τρέχουν. Τίποτα δεν μπορεί να καταστρέψει την αγάπη, γιατί τα πάντα διαλύονται μέσα σ'αυτήν: το καλό και το κακό, το άσχημο και το όμορφο. Είναι το μοναδικό πράγμα που είναι αυτό το ίδιο αιωνιότητα."

Jiddu Krishnamurti - Γράμματα σε μια νεαρή φίλη

Οι άδειες καρδιές

"Η ζωή είναι τόσο πλούσια, έχει τόσο πολλούς θησαυρούς, κι εμείς την πλησιάζουμε με άδειες καρδιές. Δεν ξέρουμε πώς να γεμίσουμε τις καρδιές μας με την αφθονία της ζωής. Είμαστε φτωχοί μέσα μας κι όταν μας προσφέρονται τα πλούτη της, τ’αρνιόμαστε. Η αγάπη είναι επικίνδυνο πράγμα. Φέρνει τη μόνη επανάσταση που δίνει απόλυτη ευτυχία. Είναι τόσο λίγοι εκείνοι από μας που μπορούν να αγαπούν. Τόσο λίγοι, εκείνοι που θέλουν να αγαπούν."

Jiddu Krishnamurti - Γράμματα σε μια νεαρή φίλη

Να είσαι τόσο μακριά όσο και τα βουνά

"Να είσαι τόσο μακριά όσο και τα βουνά, όσο ο αμόλυντος αέρας."

Jiddu Krishnamurti

Βρες την ψυχή σου, φίλε

Μπορείς, φίλε, να μου πεις

από πού έρχεται αυτή η αναζήτηση

για μεγάλη ασφάλεια

και οι στόχοι που μαζί της φέρνει;

Η αιτία του ακατάπαυστου αγώνα,

η άγρια επιθυμία για πλούτη αμέτρητα,

η απέραντη δίψα για ζωή,

αυτό το ατέλειωτο κυνήγι για λίγη πρόσκαιρη ευτυχία;

Τι γρήγορα που μαραίνεται

το πανέμορφο τριαντάφυλλο.

Τι εύκολα,

φίλε,

η θλίψη που γεννιέται.

Α, φίλε!

Την παντοτινή ευτυχία σου

δε θα τη βρεις μέσα σε ναούς,

μέσα σε βιβλία,

ούτε στο ανθρώπινο μυαλό,

ούτε στους θεούς που έφτιαξες εσύ.

Μην τρέχεις σε άγιους τόπους,

μη θυσιάζεις σε βωμούς.

Τι εύκολα που ταράζεται

η γαλήνια λίμνη

κι ό,τι πάνω της καθρεφτίζεται.

Όχι , φίλε,

μην ψάχνεις την ευτυχία σου

σε πράγματα εφήμερα.

Βρες την ψυχή σου, φίλε,

γιατί μόνο σ’ αυτήν

κατοικεί ο Αγαπημένος σου.

Jiddu Krishnamurti - Παραβολές και ποιήματα

Ελευθερία σημαίνει να είναι κανείς φως του εαυτού του.

Για να γίνει μια ριζική αλλαγή στο σημερινό πολιτισμό και στην κοινωνική δομή χρειάζεται καινούρια συνείδηση και μια εντελώς νέα ηθική. Κι αυτό είναι κάτι ολοφάνερο, φαίνεται ότι και οι αριστεροί και οι δεξιοί και οι ριζοσπάστες, το αγνοούν. Όλα τα δόγματα, όλες οι φόρμουλες, όλες οι ιδεολογίες, είναι μέρος της παλιάς συνείδησης. Είναι κατασκευάσματα της σκέψης που η δραστηριότητά της είναι ο τεμαχισμός – αριστερά, δεξιά, κέντρο. Αυτή η δραστηριότητα οδηγεί αναπόφευκτα στην αιματοχυσία της δεξιάς ή της αριστεράς ή στον ολοκληρωτισμό.

Αυτό είναι κάτι που συμβαίνει ολόγυρά μας. Βλέπει κανείς την αναγκαιότητα της κοινωνικής, οικονομικής και ηθικής αλλαγής, αλλά ανταποκρίνεται μέσα από την παλιά συνείδηση, όπου ο κύριος παράγοντας είναι η σκέψη. Το χάος, η σύγχυση και η δυστυχία όπου έχουν πέσει οι άνθρωποι, είναι πράγματα που βρίσκονται μέσα στα όρια της παλιάς συνείδησης και χωρίς βαθιά αλλαγή αυτής της συνείδησης, κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα – πολιτική, οικονομική ή θρησκευτική – θα μας οδηγήσει στην αλληλοκαταστροφή και στην ερήμωση της γης.

Αυτό είναι ολοφάνερο σε κάθε σώφρονα άνθρωπο.

Πρέπει να είναι κανείς φως του εαυτού του. Αυτό το φως είναι ο νόμος. Δεν υπάρχει άλλος νόμος. Όλοι οι άλλοι νόμοι κατασκευάζονται από τη σκέψη κι έτσι είναι αντιφατικοί και κομματιασμένοι. Να είναι κανείς το φως του εαυτού του σημαίνει να μην ακολουθεί το φως κάποιου άλλου, οσοδήποτε λογικό, ορθολογιστικό, ιστορικά δικαιωμένο ή πειστικό κι αν είναι. Δεν μπορείς να είσαι το φως του εαυτού σου αν βρίσκεσαι κάτω από τη σκοτεινή σκιά της αυθεντίας, του δόγματος, του συμπεράσματος. Η ηθική δε φτιάχνεται από τη σκέψη. Δεν είναι αποτέλεσμα πιέσεων του περιβάλλοντος. Δεν ανήκει στο χτες, στην παράδοση. Η ηθική είναι παιδί της αγάπης και η αγάπη δεν είναι επιθυμία και ευχαρίστηση. Η σεξουαλική απόλαυση ή η απόλαυση των αισθήσεων δεν είναι αγάπη.

Ελευθερία σημαίνει να είναι κανείς φως του εαυτού του.

Μόνο τότε δεν είναι αφηρημένη έννοια, ταχυδακτυλουργία της σκέψης. Η πραγματική ελευθερία είναι ελευθερία από την εξάρτηση, την προσκόλληση, από την επιθυμία για εμπειρίες. Ελευθερία από την ίδια δομή της σκέψης σημαίνει ότι είναι κανείς φως του εαυτού του. Κάθε δραστηριότητα γίνεται κάτω από αυτό το φως κι έτσι δεν είναι ποτέ αντιφατική. Αντίφαση υπάρχει μόνο όταν αυτός ο νόμος, το φως, είναι κάτι χωριστό από την πράξη, όταν αυτός που πράττει είναι χωρισμένος από τις πράξεις του. Τα ιδανικά, οι αρχές , είναι η άγονη κίνηση της σκέψης και δεν είναι δυνατόν να συνυπάρχουν με αυτό το φως. Το ένα αναιρεί το άλλο.

Αυτό το φως, αυτός ο νόμος, είναι τώρα κάτι χωριστό από σένα κι εκεί όπου υπάρχει ο παρατηρητής, αυτό το φως, αυτή η αγάπη δεν υπάρχει. Η δομή του παρατηρητή φτιάχνεται από τη σκέψη, η οποία δεν είναι ποτέ φρέσκια, ποτέ ελεύθερη. Δεν υπάρχει κανένα “πως”, κανένα σύστημα, καμιά πρακτική. Υπάρχει μόνο το να βλέπεις, πράγμα που είναι και η πράξη. Πρέπει να δεις αλλά όχι με τα μάτια κάποιου άλλου.

Αυτό το φως, αυτός ο νόμος, δεν είναι ούτε δικός σου ούτε κανενός άλλου.

Υπάρχει μόνο φως. Αυτό είναι αγάπη.

Jiddu Krishnamurti

Κάτω από τις σκόνες των εμπειριών σου

"Σαν τη σπίθα

που δίνει ζεστασιά

κι είναι κρυμμένη στις γκρίζες στάχτες,

έτσι

και το φως

που θα σε οδηγήσει,

είναι κρυμμένο

κάτω από τις σκόνες

των εμπειριών σου."

Jiddu  Krishnamurti - Παραβολές και ποιήματα - Η αναζήτηση του Αγαπημένου

Αυτό το μάταιο τρέξιμο

"Αυτό το μάταιο τρέξιμο

πίσω απ’ τους  πόθους της καρδιάς σου,

ανάμεσα στ’ άνθη της φθοράς,

σε κρατάει μέσα στη σκιά τους.

Δεν μπορείς να ξεφύγεις

από τη μανιασμένη θλίψη

βουτώντας σε μια στιγμή λησμονιάς."

Jiddu Krishnamurti - Παραβολές και ποιήματα 

Ξαφνικά ο αέρας μένει ακίνητος

"Ξαφνικά ο αέρας μένει ακίνητος, με κομμένη την ανάσα από κάποια μεγάλη προσδοκία, και επικρατεί σιωπή σαν εκείνη που έρχεται για μια στιγμή μόνο ύστερα από ένα λαμπρό ηλιοβασίλεμα, όταν όλη η γη βρίσκεται σε βαθιά λατρεία. Υπάρχει βαθιά σιγαλιά όπως σε μια νύχτα όπου τα μακρινά αστέρια στέλνουν απαλά φιλιά το ένα στο άλλο. Υπάρχει μια απρόσμενη ησυχία, όπως η ξαφνική ακινησία σε μια γεμάτη κεραυνούς καταιγίδα, και βασιλεύει μεγάλη γαλήνη όπως στα προαύλια των ιερών ναών. Μέσα μου, ο πόνος κι η θλίψη αιώνων κάπως ησυχάζουν. Υπάρχει ένα αμυδρό και ηρεμιστικό μουρμουρητό στον αέρα, καθώς τα μάτια μου κλείνουν απαλά. Τα πάντα, ζωντανά και άψυχα, ξεκουράζονται από τον εξαντλητικό μόχθο τους. Όλη η γη κοιμάται ειρηνικά και ονειρεύεται γλυκά όνειρα."

Jiddu Krishnamurti -  Παραβολές και ποιήματα – το Μονοπάτι 

Η πραγματική επανάσταση

"Η μόνη πραγματική επανάσταση είναι να τα πετάξεις όλα μακριά. Μόνο τότε θα υπάρχει η δημιουργικότητα της αλήθειας (...) Αν ο άνθρωπος δεν είχε βιβλία, αρχηγούς, κανέναν να αντιγράψει, κανέναν ν'ακολουθησει, να παραδειγματιστεί, αν ήταν τελείως μόνος, ξεγυμνωμένος από κάθε γνώση του, θα 'πρεπε να ξαναπιάσει τα πράγματα από την αρχή (...) Και είναι ο ίδιος ο νους που πρέπει, μόνος του, ν'απογυμνώσει τον εαυτό του ολοκληρωτικά, για να υπάρξει το καινούριο. Αυτό είναι πραγματική επανάσταση."

 Jiddu Krishnamurti - Γράμματα σε μια νεαρή φίλη

Η άλλη όχθη

«Το να ζητάς το φως από κάποιον άλλον, χωρίς να γνωρίζεις τον εαυτό σου, είναι το ν’ακολουθείς τυφλά. Όποιος ακολουθεί έναν άλλον είναι τυφλός.

Δεν νομίζω πως είμαι ικανός να διαπεράσω τα βαθύτερα στρώματα του εαυτού, κι έτσι ζητώ βοήθεια. Ο ερχομός μου σε σας για βοήθεια δεν με κάνει οπαδό σας.

Αν μπορεί να υποδείξει κανείς, κύριε, η δημιουργία της αυθεντίας είναι μια περίπλοκη υπόθεση. Το να ακολουθείτε κάποιον, είναι απλώς το αποτέλεσμα μιας βαθύτερης αιτίας, και χωρίς να καταλαβαίνετε αυτήν την αιτία, το αν ακολουθείτε κάποιον εξωτερικά ή όχι έχει πολύ λίγη σημασία. Η επιθυμία να φθάσετε, να βρεθείτε στην αντίπερα όχθη, είναι η απαρχή της ανθρώπινής μας έρευνας. Ποθούμε επιτυχία, μονιμότητα, άνεση, αγάπη, μια διαρκή κατάσταση ειρήνης, και αν ο νους δεν είναι ελεύθερος απ’αυτήν την επιθυμία, θα ακολουθεί με άμεσους ή πλάγιους τρόπους. Το να ακολουθεί κανείς είναι απλώς ένα σύμπτωμα ενός βαθύτερου πόθου για ασφάλεια.

Θέλω να φθάσω στην άλλη όχθη, όπως το θέσατε, και θα πάρω οποιοδήποτε μέσο να με περάσει από το ποτάμι. Για μένα το μέσο δεν έχει σημασία, αλλά η άλλη όχθη έχει.

Δεν είναι η άλλη όχθη που έχει σημασία, αλλά το ποτάμι και η όχθη που βρίσκεστε τώρα. Το ποτάμι είναι η ζωή, είναι το καθημερινό ζήσιμο, με την εξαιρετική ομορφιά της, τη χαρά και την ηδονή της, την ασχήμια της, τον πόνο και τη θλίψη. Η ζωή είναι ένα τεράστιο σύμπλεγμα όλων αυτών των πραγμάτων, δεν είναι ένα πέρασμα, που κανείς πρέπει να το περάσει όπως – όπως, και πρέπει να την καταλάβετε και όχι να στηλώνετε τα μάτια σας στην άλλη όχθη. Είσαστε αυτή η ζωή του φθόνου, της βίας, της παροδικής αγάπης, της φιλοδοξίας, της απογοήτευσης, του φόβου. Και είσαστε επίσης ο πόθος, να ξεφύγετε από όλα αυτά, σ’εκείνο που ονομάζετε άλλη όχθη, μόνιμο, ψυχή, Άτμαν Θεό και ούτω κάθε εξής. Χωρίς να καταλάβει κανείς αυτήν τη ζωή, χωρίς να απελευθερωθεί από το φθόνο με τις ευχαριστήσεις του και τους πόνους του, η άλλη όχθη είναι μόνο ένας μύθος, μια πλάνη, ένα ιδανικό επινόημα από έναν φοβισμένο νου στην αναζήτησή του για ασφάλεια. Πρέπει να μπει ένα σωστό θεμέλιο, γιατί άλλωστε το σπίτι, οσοδήποτε μεγαλόπρεπο κι αν είναι, δεν θα σταθεί.»

Jiddu Krishnamurti – Στοχασμοί πάνω στη ζωή μας (σειρά Γ’)

Ελεύθεροι απο θλίψη

"Είναι παράξενο πόσο πολλοί άνθρωποι επιθυμούν αναγνώριση και επαίνους, ν’ αναγνωριστούν σαν μεγάλοι ποιητές ή φιλόσοφοι, κάτι που δυναμώνει το εγώ τους. Αυτό δίνει μεγάλη ικανοποίηση, αλλά έχει πολύ μικρή σημασία. Η αναγνώριση φουσκώνει τη ματαιοδοξία κάποιου κι ίσως και την τσέπη και μετά; Τον ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους, αλλά αυτό το ξεχώρισμα γεννάει τα δικά του προβλήματα που όλο και αυξάνουν. Παρόλο που η αναγνώριση δίνει ικανοποίηση δεν είναι αυτοσκοπός.

Αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι είναι παγιδευμένοι στη λαχτάρα για αναγνώριση, για εκπλήρωση, για να πετύχουν. Και τότε η αποτυχία, που πάει παρέα με τη δυστυχία, είναι αναπόφευκτη.

Η ουσία είναι να απελευθερωθεί κανείς και από την επιτυχία και από την αποτυχία. Από την πρώτη στιγμή να μη νοιάζεται για το αποτέλεσμα, να κάνει εκείνο που αγαπά κι η αγάπη δεν ξέρει από τιμωρία ή ανταμοιβή. Αυτό είναι πραγματικά κάτι πολύ απλό όταν υπάρχει αγάπη. Πόσο λίγη προσοχή δίνουμε στην παρατήρηση και στη μελέτη των πραγμάτων που μας αφορούν. Είμαστε εγωκεντρικοί, τόσο απασχολημένοι με τις ανησυχίες μας και με τα προσωπικά μας συμφέροντα, που δεν έχουμε καιρό να παρατηρήσουμε και να καταλάβουμε. Έτσι που είμαστε απασχολημένοι, ο νους μας γίνεται αμβλύς και κουρασμένος, καταπιεσμένος και γεμάτος θλίψη, κι απ’αυτή τη θλίψη είναι που προσπαθούμε να ξεφύγουμε.

Όσο θα δρα το εγώ, θα υπάρχει αναπόφευκτα η κούραση, η άμβλυνση και η καταπίεση. Οι άνθρωποι είναι παγιδευμένοι σε μια τρελή κούρσα, στον πόνο μιας εγωκεντρικής θλίψης. Αυτή η θλίψη είναι αποτέλεσμα βαθιάς απερισκεψίας. Εκείνοι που ζουν με περίσκεψη και άγρυπνη προσοχή είναι ελεύθεροι από θλίψη." 

Jiddu Krishnamurti - Γράμματα σε μια νεαρή φίλη

Τα υποκατάστατα μαραίνονται γρήγορα

"Τα υποκατάστατα μαραίνονται γρήγορα. Μπορεί κανείς ν' αναζητά την υλική ευχαρίστηση ακόμα κι όταν ζει με πολύ λίγα πράγματα. Η επιθυμία για δύναμη, σε κάθε της μορφή -η δύναμη του ασκητή, η δύναμη του μεγάλου κεφαλαιούχου ή του πολιτικού ή του Πάπα- είναι επιθυμία για υλική ευχαρίστηση. Η δίψα κάποιου για δύναμη, για εξουσία, τον κάνει αδίστακτο και θρέφει συνεχώς το εγώ του· η αυτοεπεκτεινόμενη επιθετικότητα είναι στην ουσία υλική ευχαρίστηση. Η ταπεινοφροσύνη είναι απλότητα, αλλά η καλλιεργημένη ταπεινοφροσύνη είναι μια άλλη μορφή υλικής ευχαρίστησης.

Πολύ λίγοι έχουν επίγνωση των αλλαγών που γίνονται μέσα τους, των πισωγυρισμάτων, των συγκρούσεων και των παραμορφώσεων. Ακόμα κι όταν έχουν επίγνωση, προσπαθούν να τις παραμερίσουν ή να τρέξουν μακριά τους. Μην το κάνεις αυτό. Δεν νομίζω πως θα το κάνεις, αλλά υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να ζει κανείς τις σκέψεις του και τα συναισθήματά του με περισσότερη ένταση απ' όση χρειάζεται. Πρέπει κανείς να έχει επίγνωση των σκέψεων και των συναισθημάτων του, χωρίς ανησυχία, χωρίς πίεση. Η αληθινή επανάσταση στη ζωή σου έγινε· θα πρέπει τώρα να έχεις βαθιά επίγνωση των σκέψεων και των συναισθημάτων σου. Άφησέ τα να βγουν έξω, μην τα ελέγχεις, μην τα συγκρατείς. Άφησέ να ξεχυθούν, τόσο τα ειρηνικά όσο και τα βίαια, αλλά να 'χεις επίγνωσή τους.

Ασχολήσου με το τι είναι οι επιθυμίες σου, αν έχεις καμιά. Ο κόσμος είναι ωραίος και κάνουμε τα πάντα ν' απομακρυνθούμε απ' αυτόν, μέσα από λατρείες, προσευχές, μέσα από τις «αγάπες» και τους φόβους μας.

Δεν ξέρουμε αν είμαστε πλούσιοι ή φτωχοί, δεν έχουμε πάει ποτέ βαθιά μέσα μας ώστε ν' ανακαλύψουμε «αυτό που πραγματικά είμαστε». Ζούμε στην επιφάνεια, ικανοποιημένοι με τόσο λίγα και γινόμαστε ευτυχισμένοι ή δυστυχισμένοι από κάτι μικροπράγματα. Τ' ασήμαντα μυαλά μας έχουν ασήμαντα προβλήματα και δίνουν ασήμαντες απαντήσεις, κι έτσι περνούν οι μέρες μας. Δεν αγαπάμε, κι όταν το κάνουμε, γίνεται πάντα με φόβους και απογοητεύσεις, με λαχτάρα και θλίψη.

Σκεπτόμουν πόσο σπουδαίο είναι να είναι κανείς αγνός, να έχει έναν αγνό νου. Οι εμπειρίες είναι αναπόφευκτες, ίσως αναγκαίες· η ζωή είναι μια σειρά από εμπειρίες, αλλά δεν χρειάζεται να φορτώνεται ο νους με τις δικές του συσσωρευμένες απαιτήσεις, μπορεί να σβήνει κάθε εμπειρία και να διατηρεί τον εαυτό του αγνό, ανάλαφρο. Αυτό είναι σημαντικό γιατί δεν μπορεί αλλιώς ο νους να είναι φρέσκος, ξύπνιος και ευκίνητος. Το πρόβλημα δεν είναι «πώς» θα διατηρήσουμε το νου ευκίνητο· το «πώς» σημαίνει αναζήτηση μιας μεθόδου και ο νους δεν μπορεί ποτέ να γίνει αγνός με κάποια μέθοδο· μπορεί να γίνει μεθοδικός αλλά ποτέ αγνός, δημιουργικός."

Jiddu Krishnamurti

«Γράμματα σε Μία Νεαρή Φίλη»